Semt Sözleri

Yaralıyoruz kendimizi, sevmeyen yüreksiz biri için.

Bu dünyada, mutluluk adaletli davransaydı; bu gençler sokaklarda kalmazdı!

Özledim ama belli edemem. Çünkü “öyle olması gerek” gibi tuhaf bir cümle var içimde.

Oturup konuşsaydık geçerdi belki her şey.

Seninle karşılaştım ya. Birileri sanki benim için dua etmiş.

Ben sadece, her şey eskisi gibi olsun istiyorum.

O özlemeden hayatına devam ediyordu, hiçbir şey olmamış gibi. Belki de hiçbir şey olmamıştı. Ya da olan bana olmuştu.

Bütün kadınlar güzeldir deseler, içlerinden biri çıkıp ben daha güzelim der.

Sen yoksan hayatımda, ben yokum o hayatta.

Çok vakit kaybettik çok, artık mutlu olsak diyorum.

Onun sesini ilk duyduğumda binlerce kelebek canlanmıştı kalbimde. Binlerce tarifsiz his.

Keşke şu an yanında olsam. Dizlerine yatıp saatlerce ağlasam ve kalkıp doyasıya sana sarılsam.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Güzel günler, zorlu duraklardan geçer.

Ya av olacaksın ya da avcı. Ama asla avı, avcıya götüren köpek olmayacaksın.

Seveni arıyorum diyorsun, verene gidiyorsun ne ayak?

Ben hayatım boyunca hep kendi canımı yaktım, belki de bu yüzden kaybettim!

Kalabalıkta artistlik yapanın, tenhada özrü kabul olmaz.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

“Yan yana” ayrı yazılır, biz “sımsıkı” olalım.

Para etmez geleceğim. Çocukluğum yaramaz. Bilsen içimi dersin ki; bu yaşıyor olamaz.

Hiçbir ayrılık benim ecelime hükmedemez! Gelenle doğmadım ki, gidenle öleyim.

Ne demiş şair; uyuyalım. Hiçbir şey olmazsa sabah olur.

Bakın bize. Gerek var mı size?

Semt bizim, aşk bizim!

Bir gün beni boynu eğik görürseniz bilin ki yere düşen birini kaldırmak için boynumu eğmişimdir.

Bunu da yaz hâkim bey, umuda kelepçe vurulmaz.

Sen benim şehrimdeki bütün sokakların adı.

Anlamam o kadar incesini. Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte.

Şansımız dönse, götümüze girer.

En güzeli sizin olsun “hayırlısı” benim.

Çözemedim bazılarını, uzaktan mı adamlar, adamlıktan mı uzaklar.

Biz başka severdik. O yüzden başka sevemedik.

Değer verdik. Çünkü değer sandık.

Umutsuz olsa da buraya yazılan her satır, gerektiğinde kahpesine de yazılır çatır çatır.

Kaderinse dünya küçüktür, ama kaderin değilse, çıkmaz sokakta bile karşılaşamazsın.

Nikonlarla canonlarla poz vermesekte, bütün mobeseler tanır bizi.

Semt bizim, ev kira.

İki kelime yetiyor, seni seven kalbi kırmaya.

Mahallemizde havaalanı yok ama pilot çok.

Suskunluğumuz asaletten falan değil, sadece hiçbiriniz değmezsiniz.

En âşık olunmuş halini, yalnızca ben biliyorum!

Bir bozuk saattir yüreğim. Hep sende durur.

Ölmüş bir aşk vasiyetidir bu sana. Madem kimsem olamıyorsun, kimsen o ol ve kal oralarda.

Seninle buluştuğum ilk günü hatırlıyorum. Hiçbir şey için bu kadar heyecanlanmamıştım.

Ben bu semtin boş sokaklarını sevdim, muhabbetini değil.

O beni unuttu, ben mutluluğu.

Üç kuruşluk insana beş kuruşluk değer verirsen, iki kuruşa satar.

Zirve tek kişiliktir diyorsunuz da maşallah herkes zirvede!

Ben onunla içimden konuşuyordum.

Ne hoş bir güzelliği vardır. Dünyadan hafif adımlarla gülümseyerek geçenlerin.

Senin küçük bir elvedan, böyle büyük bir aşkı bitirebilir mi?

Gözlerimi kaçırdığım için pişman oluyorum bazen. Sonra özlüyorum. Keşke doya doya baksaydım diyorum.

Senin kafanı kaldırıma sürter çıkan kıvılcımla sigaramı yakarım lan insan ol iki dakika!

Herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı.

Anlatamadığım ve anlatamayacağım o kadar çok şey var ki.

Ve ne kadar içersen iç, başın döner. Gidenler değil!

Hayat tespih gibidir. Bazen sallamak, bazen çekmek gerekir.

Yerime koydukların, sana koyması dileğiyle!

Sendeki namus kadar Ankara’da deniz var.

Ha ondan mesaj beklemişim ha otobüs durağında vapur.

Hayatı dümen olanın, rotasına tecavüz ederim.

O kadar güzel güldün ki sevmeden geçemedim.

Kendin ol, öyle daha güzelsin.

Onlar benim hayal kırıklıklarım. Sen toplasan, bir araya getirsen bile olmaz. Yoruldum artık. Vazgeçtim.

Eline el değmesini değil, gölgesine gölge değmesini kıskanmaktır sevda.