Damar Sözler

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmememiz gerekir. Hayallerimizden bile.

İkimizi bir kefene saralar bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Geçen gün arkadaşlar meyhaneye gitti. Gamsız almadılar.

Elimdeki resmin yerine kendin olsaydın. Olsaydın da benim yine derdim olsaydın.

Şu geniş dünyaya sığmayan gönül, bir odaya kapandı kaldı.

Yeri gelir sevdiğin kişinin yaşadığını bile bilmek sana yeterlidir.

Her sabah uyanıp ilk seni seviyorum.

İnsanın en büyük hatalarından biri de doğru zamanda yanlış kişilerle doldurmaktır. Charles Bukowski

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak.

Vedalar gözleriyle sevenler içindir. Çünkü gönülden sevenler ayrılmaz.

Gece en karanlık ve ebedi göründüğü zaman gün ışığı en yakındır. Her gecenin bir sabahı vardır.

Ne iş yaparsın sen dedi. Hamalım dedim. Nasıl yani dedi. Elimden tutmasını bilenin yüreğini taşırım dedim.

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Canımın içi sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

İnsanlar kırmızı güllerin peşinden koşarken altında ezdikleri papatyaların farkına bile varmazlar.

Sen benim en doğru yanlışım. Tövbesi olmayan günahımsın. Uzak duramadığım yasaklım en açık ettiğim saklımsın. Sen başımdan giden aklım severek çektiğim ahımsın.

Halden ala halsizliğim sözden ala sessizliğim. Ben seninle olduktan sonra umurumda değil kimsesizliğim.

Beni yokluğunla savaştırma. Kaybederim.

Oksijeni bilmem ama kokun şart.

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya yağmursan ıslanmaya soğuksan donmaya geldim.

Ey sevgili heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel. Huzur bulacağın kıyılarım senindir. Umutların solar kurur da su bulamazsan beraber sulayalım gözyaşlarım senindir. Kanadın kırılır da maviye uçamazsan ne güne duruyor al kanatlarım senindir. Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan kendime ettiğim dualarım senindir. Mevlâna

Aklıma yuva yapıyor gülüşlerin.

Aşkın hikâyesini durmaksızın feryat eden bülbüle değil. Sessiz sedasız can veren pervanelere sor.

Dön bak arkana yeğen gitmez dediğin kaç kişi yanında.

Sevdanı bulutların üzerine yazmışsın. Yağmur olarak dökülüyor gözlerimden.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Gidene üzülme sevse gitmezdi. Gelene sevinme o da başkasından geldi.

Aşkın her halini gördüm artık ne hali varsa görsün.

İnsan geride bıraktıklarını özler elinin altındakilerden sıkılır ulaşamadıklarına tutulur ve ulaşılmaz olan hep aşk olur!

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız.

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Sen benim hiç bıkmadan saatlerce seyre daldığım tövbe tutmayan en tutkulu sevdamsın.

Aslında insanlar seni hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadece sen yanlış insanlar üzerine hayal kuruyorsun. Montaigne

Çok pahalısın be mutluluk. O kadar param yok.

Kırk bin kere kırsam da hüznümün aynasını. Kader karşıma koyar hep bıkmadan aynısını.

Yetimhanede yaşayan küçük bedenlerin ranzalarına yazdıkları anne kelimesi kadar masum olmalı aşk.

Ağaçtan meyve bekliyorsan dalını insandan sevgi bekliyorsan güvenini kırma.

Bu kentin en tenha yeri kalbimdir şimdi.

Boğazımda kalan mutluluğu sırtıma vura vura çıkardılar.

Tanıdığımıza pişman olduklarımız çoğaldıkça yeni tanışacaklarımızdan korkar olduk!

Gitme zamanı gelmişse dur demenin zaman geçmişse dön demenin aşk bitmişse yeniden demenin hiç bir anlamı yoktur.

Ağladım ama belli etmedim haykırdım ama isyan etmedim çaresizdim ama asla pes etmedim sensizdim senden de gitmedim.

Mesele aklın kabul ettiğini kalbe anlatabilmekteydi. İşte onu beceremiyorum.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Cesaret illa kükremek değildir. Bazen gün biterken usulca yarın yeniden deneyeceğim demektir.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin. Oscar Wilde

Hâlbuki ben onun düşmekten korktuğu uçurumun dibindeyim.

Ey gönlüm bilmez misin gözler sebepsiz yaşarmaz dudaklar sebepsiz kurumaz gönülde bir dert olmadıkça kimsenin yüzü sararıp solmaz.

Bu ayrılık adil değil kokun ben de, aklım sende kalıyor.

Sus be yüreğim bende biliyorum özlediğimi! Sus ki bilmesin özlediğimi!

Ben düşüncelerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

El sendedir dil sende diken sende gül sende. Her an imtihandasın ağlasan da gülsen de.

İlk görüşte mi yoksa ilk gülüşte mi?

Boynu bükük duruyorsam eğer içimden öyle geldiği için değil yüreğimden gidenler olduğu içindir.

Sonra bir sigara yakıyorsun. Gökyüzünü seyrediyorsun. Bakıyorsun hala her şey yerli yerinde, sen sadece kendini ziyan etmişsin.

Sevdiklerimiz üzülmesin diye içiniz kan ağlarken bile tebessüm edebilecek kadar güçlü olur seven insan.

Sorun ne olursa olsun kalbinize her şey yolunda demelisiniz. Çünkü kalbiniz hassastır ve sözlerinize çabuk kanar.

Düştüğünde yanında olan değil kalkman için el uzatandır. Unutma.

Ne kazandığını bilmiyorum ama umarım beni kaybettiğine değmiştir.

Özlemek denmez buna bunun adı yangın.

Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez…

Sen benim en güzel hislerimsin.

Zor günler dostu düşmanı ayıklamak için var.

Farklıyız güzelim birbirimizden apayrı dünyanın insanlarıyız tek suçu sevip de yaşamak olan bir anlık hevesin kurbanlarıyız.

Mevzu derin sana aşığım.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

Samimiyetin belirtisi gözler dürüstlüğün ifadesi tutulan sözlerdir!

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Sizi hayallerinden vazgeçecek kadar seven bir kalp bulduysanız Allah’tan yeni bir ömür isteyin. Çünkü bir ömür yetmez onu sevmeye.

Mevla’m görelim neyler. Neylerse güzel eyler.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Ruh her zaman kendini nasıl iyileştireceğini bilir. Esas zorluk zihni susturmaktır.

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm. Özdemir Asaf

Güzel bir gülü güzel bir geceyi güzel bir dostu herkes ister. Önemli olan gülü dikeniyle geceyi gizemiyle dostu tüm derdiyle sevebilmektir.

Hayallerim yok benim. Hayırlısı olsun dediğim gün hepsinden vazgeçtim. Tıp ne kadar ilerlerse ilerlesin ar damarındaki çatlağı tedavi edemez.

“Şurama batan” diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Beni kaybetmeyi başaranı asla kazanmak için uğraşmam.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil insanların sahteliği.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen ben şimdi aşk karınla sana ne şiirler yazarım.

Gönül yorgun düştüğünde yürek dilsiz kalır.

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Tutacak el bulamazsak bizde elimizi cebimize koyar yürürüz. Sıkıntı yok.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Seni seviyorum diyen sözlere değil senin için ağlayan gözlere inanın.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

Saç diplerimden tırnak uçlarıma kadar kırgınım sana.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Öyle sessizce öldüm ki defalarca hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Gerçek şu ki hayallerimizdeki insanların hayallerindeki insanlar değiliz.

Zihinleri kapalı olanların en büyük problemi ağızlarının daima açık olmasıdır.

İncit beni gerçek ile. Ama asla rahatlatma yalan ile.

Şairler şiirler yazıyor, ressamlar resimler yapıyor ve biz ozanlar türküler söylüyoruz. Peki, bütün bunları niçin yapıyoruz? Dünya alışkanlıktan değil de, sevgi ve mutluluktan dönsün diye.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Eğer aşk yalansa acısı neden bu kadar gerçek.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Gözlerin çocukluğuna inmek gibiydi. Belki de o yüzden inandım her masalına.

Ne bileyim be sevgili. Öyle güzel baktın ki gözlerime. Sevmek değil ölmek geldi içimden.

Bazen en uzun yolculuk iki insan arasındaki mesafedir.

Giderken Allaha emanet ol dedi! Güldüm zaten başka kimim var ki?

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden kimine göre kendinden.

İnsanların seni en çok sevdiği zaman onların işine en çok yaradığın zamandır.

Tek ihtiyacım birazcık sen.

Gelse affetmem diyorsun ama adını duyunca gözlerin doluyor be oğlum.

Öyle olmuyor be çocuk. Ben de çok geç öğrendim. Kimi seveceğini seçemiyor insan.

Ve şükür. Tefekküre duran derviş gibi narin. Sızı ince yara derin.

Görmeden seni isteyen gönlüm görünce nasıl dayansın.

Dil susarsa bi çare lakin yürek susarsa ne çare.

Kötü günde katkısı olmayanın iyi günde hissesi yoktur.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Sevmek zahmetli iş bu zahmete katlanamayan yaşadım desin ama sevdim demesin.

Her gün aklımdan geçiyorsun insan bi selam verir.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Yalnızlık yazarsın da düzelten olmaz. İşte o zaman yalnızsındır.

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin dağıttın ve gittin.