Fenomen Sözler

Allah çok verip azdırmasın, az verip aratmasın.

Yanıltmasın seni masum bakışlar, bazılarını şeytan ayakta alkışlar.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Dünya gözü ile bakan yüzü, gönül gözü ile bakan özü görür. Mevlâna

Aşkın kapısı her zaman açık, önemli olan sen aşka açık mısın?

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.

Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.

İplerdeki düğüm bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazdakiler.

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.

İki biradan sonra herkes herkesi sever. Sen beni kahvaltıda sev!

İlk başta herkes iyidir. İnsanların ilk söylediklerine değil, son yaptıklarına bakacaksın.

Ya kelebekler dünyayı gördükten sonra intihar ediyorsa?

Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.

Sen yeter ki çocukluk yap, gönlümde salıncağın hazır.

Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.

Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insan yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.

Bir hoşça kala sığdırdı beni, yere göğe sığdıramadığım.

Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.

Demek ki neymiş; kahpe olan sadece Bizans değilmiş.

Sen benim şarkımsın, herkesin dili dönmez.

Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.

Aklı yarda olanın, gözü yerde olur.

Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.

Bu dünya iyi olanların değil, iyi oynayanların dünyası.

Sabretmesini bil, vaktinden önce çiçek açmaz.

Acıyorum sana, yemin ederim böyle bir sevginin içine ettiğin için acıyorum.

Yalnız olmak, yanlış kalpte olmaktan iyidir.

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.

Ah benim sevdasında bencil ama yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel darmaduman ediyorsun beni.

Herkesi geçtim de senin de öyle düşünmen kalbimi acıttı.

O da sevecekti ama işi çıktı demek ki. Yoksa kesin severdi.

“Boş ver” kelimesi de olmasaydı hayat çekilmezdi.

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

Bazen tanıdığına bin pişman olursun. Anandan emdiğin süt burnundan gelir. Bazen birini geç tanıdığına pişman olursun.

Buralardan gitme, buralar gitsin; sen gitme.

Yorma kendini, bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

İplerdeki düğümler bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazındakiler. La Edri

Bazen senin hiçbir şey yapmana gerek kalmaz; Allah senin intikamını sessizce alır.

Oluruna bıraktım, olmuyorsa tamamen bırakacağım.

Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!

Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.

Özlemin azı çoğu olmaz, ağırdır işte!