Ölüm İle İlgili Sözler

Ölüm daima gözünün önünde olsun, o zaman asla adi endişelere düşmezsin ve hiçbir şeyi fazla hırsla arzu etmezsin.

Sen hiç ölümün gölgesinde özgürlük yaşadın mı?

Centilmen olarak doğmak bir tesadüftür; fakat bir centilmen olarak ölmek büyük bir başarıdır.

Ölüm, bazen bir ceza bazen bir armağan, çoğu zaman da bir lütuftur.

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?

Hakikatte ölüm, ruhun aletlerini kullanmasını terk etmesinden başka bir şey değildir, ruhun aletleri ise organlardır.

Ün, gençlik ve gurur… Mezar hepsini alır.

Dünyanın gerçek öncülerinin evi, mezarlardır.

Ölümün son iyiliği, bir daha ölümün olmamasıdır.

Ölüm bu ne hükümdar tanır ne soytarı, herkesi aynı iştahla yutar.

Herkes kimsenin sağ kalmadığını bilir de kendisinin öleceğine inanmak istemez.

Ölüm olmasaydı, onu icat etmek zorunda kalırdık.

Bir ölüm şerefli olursa en büyük mükâfatı, almış demektir.

Hayatta her şey belirsiz, kesin olan mukadder bir şekilde kesin olan tek şey var: Ölüm.

Ölüm size ne sağken kötülük eder ne ölüyken; Sağken etmez, çünkü hayattasınız, ölüyken etmez, çünkü hayatta değilsiniz.

Ölüm korkusu, ölümden daha korkunçtur.

İyi geçen bir gün nasıl mutlu bir uyku getirirse, iyi geçen bir yaşam da mutlu bir ölüm getirir.

Biz ölülerin kusurlarının ıstıraplarını çekeriz ve faziletlerinin, mükâfatını alırız.

Ölüm, her şeyi eşit yapar.

İnsan, meyvenin çekirdeğini taşıması gibi, ölümü kendi içinde taşımaktadır.

Doğduğumuz zaman dünyaya hiçbir şey getiremediğimiz gibi, ölürken de hiçbir şey götüremeyiz.

İnsanların bazısı yaşayıp bazısı ölseydi, ölüm dayanılmaz bir acı olurdu.

Ölüm iyidir, bizi ölüm düşüncesinden kurtarır.

Hiç kimse, bu dünyadan canlı çıkmıyor.

Dünyadaki varlıkların varoluşlarının hakikati, onların sonlu olmasıdır. Bütün sonlular ise gelip geçicidir ve yok olmanın nüvesine sahiptir.

Doğduğunda sen ağlamıştın, herkes bayram etmişti. Öyle bir hayatın olsun ki öldüğünde herkes ağlasın, sen bayram et.

Oyun bitince şah da piyon da aynı kutuya konur.

Her kalbin çarpıntısı, kendi ecelinin ayak sesidir.

Hayattan önce, ölüme hazırlanmalıyız.

Korkaklar ecelleri gelmeden birkaç kere ölürler, cesurlar ölümü bir kere tadarlar.

Ölmeden önce herkes, neden kaçtığını ve neye koştuğunu ve bunun nedenini, öğrenmeye çalışmalıdır.

Hiç kimse, kendi ölümüne ağıt yakamaz.

Ölüm bir saniye yakınken hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamanın âlemi ne?

Ölümden korkmayan ölmez, ölüm kendine koşanları hiçbir zaman vurmaz.

Ölmüşlerini unutma ki, yarın öldüğün zaman seni de unutmasınlar.

Yeryüzünde hüküm süren kuvvet; hayat kuvveti değil ölüm kuvvetidir.

Ölmemek insanlar için felakettir, başak için sararıp olgunlaşmamak ne ise insanoğlu için de ölmemek odur.

Ölüm olmasaydı, hayat bütün güzelliğini kaybederdi.

Gerçekte kimse bilmiyor ölümün ne olduğunu, insana verilen en büyük iyiliktir belki ölüm; ama en büyük kötülükmüş gibi korkuluyor ondan.

Ölümün olduğu bu dünyada hiçbir şey çok da ciddi değildir aslında.

Dünyaya geldiğiniz gün, bir yandan yaşamaya, bir yandan da ölmeye başlarsınız.

Ölümü özüne sevdir, nasıl olsa gelecek.

Ölüm hiçbir zaman, iyi karşılanan bir misafir değildir.

Hiçbiriniz ölüm istemesin, eğer iyi biri ise yaşaması belki iyiliğini arttırır, kötü biri ise belki tevbe eder.

Ölüm eski bir şeydir; ama her insana yeni görünür.

Ölüm, akıllı bir adamı hiçbir zaman apansızın almaz, o her zaman gitmeye hazırdır.

Ölüm bir köprüdür, dostu dosta kavuşturur.

Bir isteğin olduğu sürece, yaşamak için bir nedenin vardır, kesin tatmin ölümdür.

İnsan ne zaman ölür bilir misiniz; tembellikten, inançsızlıktan ve hayatı yaşamaya değer kılmayı becerememekten.

Ölüm son uyku değil, son uyanıştır.

Ölümden ne korkarsın, korkma, ebedi varsın.

Ölüm bir defa gelir, fakat hayatın her anında kendisini hissettirir. Ölüm korkusu, ölmek ıstırabından daha ağırdır.

Ölümden kaçmak için attığımız her adım, bizi meğer ölüme götürülmüş anladım.

Bütün günler ölüme gider, son gün varır.

Ey hayat, seni bu kadar kıymetli tutuşum, ölüm sayesindedir.

Erken ölüm yoktur, kadere iman vardır.

Gençliğimizdeki neşelilik ve karamsarlığa kapılmama hali, kısmen hayat tepesine tırmanıyor ve tepenin öteki tarafındaki ölümü görmüyor olduğumuz gerçeğine dayanır.

Ölümün bizi nerde beklediği belli değil; iyisi mi biz onu her yerde bekleyelim.

Ölüm, başka bir yaşamın kaynağıdır.