Kahreden Sözler

Nasıl unuttuysan çocukluğunu ve kırılan oyuncaklarını kırılan kalbini de öyle unutacaksın!

Her yüreğin bir yakanı hayallerini yıkanı var.

Ya arsız olacaksın bu dünyada ya da gamsız. Ya bana ne demeyi öğreneceksin ya da sana ne.

Canı yanan sabretsin can yakan da yanacağı günü beklesin. Hz. Muhammed

Gelir gibi yapıp köşeden ‘U’ dönüşü yapıyordu mutluluk. Bir türlü mutlu olamadık bizde ama hala ‘U’mutluyuz.

Ben sensiz cennette yaşamaktansa seninle cehennemde yanmak isterim.

Gözüm gözüne değmeden yazdığım şiirlerim melal. Varsın değmesin razıyım ey yâr böylesi daha helal!

Okyanusla gökyüzü gibiydik biz seninle. İkimiz de maviydik birlikte gibiydik. Ama asla hiç birleşmedik.

Her yatak tuzludur biraz ya terin tadını tatmıştır ya da gözyaşlarının.

Yine başroldeyim ve yine maalesef üzgünü ben oynuyorum.

Artık başka biri alacak yerimi. Ve biliyorum zamanla unutacaksın beni ama son kez düşün sevebilir mi seni benim sevdiğim gibi.

Bırak gitsin dönerse senindir dönmezse zaten hiç senin olmamıştır.

Gidişini ayık bir şekilde izledim gelişini sarhoş bir şekilde bekledim.

Sen birini seversin ama o senin varlığından bile haberi yoktur. Canan Tan

Yar’la bir olamayınca yerle bir olurmuş insan.

Bil ki insanın değerini varlığı değil yokluğu gösterir. Unutma yokluğu bir şey değiştirmeyenin varlığı gereksizdir.

Gece ne kadar karanlıksa yıldızlar o kadar parlaktır. Derdin ne kadar derinse Tanrı’ya o kadar yakınsın! Dostoyevski

Bugün senin için bir şey yapmıyorsam dün elimden geleni yaptığım içindir.

Sahip olduğum ama hep başkasınınmış gibi hissettiğim kalp sancımdın sen.

Bazen keşke tanışmamış olsaydık diyorum çünkü tanışmasaydık geceleri dünyada senin gibi biri olduğunu bilmeden uyuyabilirdim.

Bir sigara yakar sarılırım sana. Hayalinde yasak değil ya.

Ne sözleriyle seni etkileyene ne de gözü hitap edene aldan. Sen sen ol yüreğini titretene bağlan.

Öyle seveceksin ki yüreğinden kimse ayıramayacak. Ve öyle birini seveceksin ki seni gözleriyle bile aldatmayacak.

Özlemiyorsun. Ve bu beni kahrediyor.

Ne bileyim be sevgili. Öyle güzel baktın ki gözlerime. İçimden ölmek geldi.

Herkes fazlasıyla sevmiş ben eksikleriyle de sevdim oysa. Özdemir Asaf

Hiçbir zaman yaşadıklarımdan pişman olmadım. Beni kahreden yaşayamadıklarım.

Hayat oyun sahnesi dediler herkese bir rol verdiler. En zoru bana düştü önce sev sonra unut dediler.

Dilerim ki mutlu ol sevgilim. Ben olmasam bile hayat gülsün sana. Günahım boynunda ağlayan bir çift göz bıraktın arkanda.

Dilim kal demeyi bilirdi. Sende kalabilecek yüreği görebilseydi.

Neden sancılar eksik olmaz iyi insanların yüreğinden. Nazım Hikmet

Sevildiğini bilmeden ölesiye sevme. Sonra seven de sen olursun ölen de.

Hayatın en hüzünlü anı mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır.

Sabredin! Hüzünsüz bir neşe ve darlıksız bir bolluk olmaz Abdülkadir Geylani