Kömür İle İlgili Sözler

Ah bu mevsimler kiraz içindi, ceviz içindi insan içindi. Ömrün baharında ocaklara ölüm küredik.

Demek ki kömür; sadece bir evi ısıtmazmış. Yakabilirmiş de milyonlarca ciğeri.

Kömür gözlüm sende sevda ne arar? Şirin sözüm sende vefa ne arar? Sevmişim yar yüreğim ona yanar, yüreğim ona yanar.

Hiçbir kömür ısıtmayacak, babaları madende can vermiş çocukların yüreğini.

Gözlerini gördünüz mü? Köy çocukları gibi bakıyordu. Kömür gibi. Öyle mahzun, öyle fukara.

Alın terine kömür karası değmiş insanlardır madenciler.

Aşk üstüne keder, kor üstüne kömür gibi düşer, evvela köreltir sonra alevlendirir. Cenap Şahabettin

Çıplak, kayalık bir kömür bölgesinden verimli, güzel bir vadiye geçmek gibiydi bu.

Yeraltı dünyasının efendileri madencilerdir.

Madenci demek; kömür karasıyla alın terini karıştıran yiğit demektir.

Yar, ben senin kömür karası gözlerine değil. Allah diyen yüreğine vuruldum.

Yüz karası değil, kömür karası. Böyle kazanılır ekmek parası. Orhan Veli

O kadar çok kömür kazdılar ki, cennete düştüler.

Yazmayı bil de kömür ile yaz.

Söz bulunmaz bu alemi yazmaya hepsi muhtaç kara kömür kazmaya.

Asıl yanan bizdik, siz kömür sandınız.

Kömür, odun değildir asıl yanan, madencilerdir. Yürekler yanmasın, ocaklar sönmesin.

Asıl mücevherler madencilerin altın gibi kalbidir.

Mendilinde kimin ismi oyalı, bilemedim senin aslın nereli, söyle güzel ben de olam oralı, o kömür gözlerin deli etti beni.

Sabahın verdiği sıcaklık, odun kömür bitene kadar. Paranın verdiği sıcaklık, suyunu çekene kadar. Yüreğin verdiği sıcaklıksa, değer bilene ölene kadardır.

Madenciler karanlık yerlerde çalışırlar, sırf bizlere aydınlık bir gelecek bırakabilmek için.

Cennete kömür kokusu sinmiş.

Sobada yanan kömür değil ömürdü!

Kimseyi geçmişi ile yargılama, unutma elmas da işlenmeden önce bir parça kömür idi.

Kapkara madenleri yürekleriyle aydınlatır madenciler.

Gülüşü diyorum; yangına kömür, kelebeğe ömür.

Kömür içinde elmas gibidir. Her veli, insanlar içinde binler hikmetle gizli; hor görünür, gülünür sanılır bir deli. Şair’ül İslam

Karadır kaşların benzer kömüre, yardan ayrılması zarar ömre.

Demir tava gelir kömür biter. Aklı başına gelir ömür biter.

Bir avuç kömür için, bir ömür verenlere. Dualarımız sizinle.

Yeşil gözde, duman. Kömür görür yanarmışım. Beni görme, beni duyma, beni asla dinleme! Beni kurtaramazsın, gücün yetmez en derinlere.

Kömüre kara elmas demişler. Karası garibana, elması patrona kalmış.

Yer altında bir avuç kömür, madenciler verir bir ömür.

Kara kömür kazarlar, böyle tarih yazarlar, madencidir adı, duyun şu feryadı!

Kin taşımak, yanan bir kömür parçasını başkasına atmak için eline almak gibidir. Sadece kendini yakarsın. Buddha