Arapça Özlü Sözler

إمْرَأةٌ بِلاَ حَيَاءٍ كَطَعَامٍ بِلاَ مِلْحٍ

التَّأجِيلُ لِصُّ الزَّمَانِ

Hastalık teşhis edilirse, tedavi kolaylaşır.

İnsaf, dinin yarısıdır.

صَدِيقُكَ مَنْ صَدَقَكَ لاَ مَنْ صَدَّقَكَ

الصَّبْرُ أحْسَنُ دَوَاءٍ

الرَّأىُ بِغَيْرِ عِلْمٍ ضَلاَلٌ وَالْعِلْمُ بِغَيْرِعَمَلٍ وَبَالٌ

إذَا صَاحَتِ الدَّجَاجَةُ صِيَاحَ الدِّيكِ فَلْتُذْبَحُ

Ahmağa cevap, sükûttur.

Dil yarası, kılıç yarasından daha ağırdır.

Kapın alçaksa, eğilmek zorundasın.

Bela, söylemeye bağlıdır إنَّ الْبَلاَءَ مُوَكَّلٌ بِالْمَنْطِقِ

Kişinin davranışları, karakterini yansıtır.

جَوَابُ السَّفِيهِ السُّكُوتُ عَنْهُ

Dilin seni hapsetmemesi için, sen onu hapset!

Bedava sirke, baldan tatlıdır.

أحْلَى مِنَ الْعَسَلِ الْخَلُّ بِلاَ شَئٍ

Gözden ırak olan, gönülden de ırak olur.

Sükût, âlim için süs; cahil için bir örtüdür.

ضَرْبُ اللِّسَانِ أشَدُّ مِنْ طَعْنِ السِّنَانِ

شَمْعَةُ الْكَذَّابِ لاَ تَشْتَغِلُ إلاَّ إلَى وَقْتِ الْعِشَاءِ

İhsan, dili keser. (İhsan, iyilik; dille gelecek zararları engeller)

صَاحِبُ الْحَاجَةِ أعْمَى

Sabır, en iyi ilaçtır.

إشْتَرِ الْجَارَ قَبْلَ الدَّارِ

سِرُّكَ أسِيرُكَ إذَا نَطَقْتَ بِهِ فَأنْتَ أسِيرُهُ

الْحُرُّ عَبْدٌ إذَا طَمَعَ وَالْعَبْدُ حُرٌّ إذَا قَنَعَ

أوَّلُ الْغَضَبِ جُنُونٌ وَآخِرُهُ نَدَمٌ

İlmin başı acı, sonu tatlıdır.

الإحْسَانُ يَقْطَعُ اللِّسَانَ

رُبَّ بَعِيدٍ أنْفَعُ مِنْ قَرِيبٍ

Sükût, razı olmanın kardeşidir. (Sükût, ikrardandır)

الثَّبَاتُ طَرِيقُ النَّجَاحِ

Ağaç, meyvesiyle tanınır.

Sebat, başarının yoludur.

Tavuk, horoz gibi öterse kesilir!

ظَنُّ الْعَاقِلِ خَيْرٌ مِنْ يَقِينِ الْجَاهِلِ

سِيرَةُ الْمَرْءِ تُنْبِئُ عَنْ سَرِيرَتِهِ

İlimsiz düşünce, sapıklık; amelsiz ilim, vebaldir.

الْبَعِيدُ عَنِ الْعَيْنِ بَعِيدٌ عَنِ الْبَالِ

Yerin kulağı vardır.

Cahile cevap vermemek, bir cevaptır.

İnsan, (kendisine yapılan) iyiliğin kuludur.

Bir şeyi erteleme, zamandan çalmadır.

(Çok bela okuyan/söyleyen, belaya uğrar)

Akıllı kişi, diline sahip olandır.

عَامِلِ النَّاسَ كَمَا تُحِبُّ أنْ يُعَامِلُوكَ

Sırrın esirindir. Konuşursan, sen onun esiri olursun.

الْعَاقِلُ مَنْ أمْسَكَ لِسَانَهُ

(Bu ifadede, Mübteda iIe Haber arasında takdîmte’hîr vardır. Mübtedai Muahhar الْخَلُّ kelimesidir, Haber de أحْلَى kelimesidir.)

( حِيطَانِ kelimesi, حَائِط kelimesinin çoğul şeklidir; “duvar” anlamına gelir. Modomot anlamı; “Hiç şüphesiz duvarların kulakları vardır” şeklindedir. Atasözü olarak bu ifade, “yerin kulağı var” şeklindedir)

Sen kötülüğü terk et ki, o da seni terk etsin.

Susan (sessiz) köpekten ve durgun akan sudan sakın!

Arkadaşın, sana doğruyu söyleyendir; seni tasdik eden değil.

Sağlık, sağlıklı olanların başında bir taçtır. Onu ancak hastalar görür.

Âdemoğlu, kendisine yasaklanan şeylere karşı çok hırslıdır.

السُّكُوتُ لِلْعَالِمِ زِينَةٌ وَلِلْجَاهِلِ سَتْرٌ

تُعْرَفُ الشَّجَرَةُ مِنْ ثَمَرِهَا

İhtiyaç sahibi, kördür.

Bilgisiz tecrübe, tecrübesiz bilgiden daha hayırlıdır.

Yalancının mumu, yatsıya kadar yanar.

İnsanların sana nasıl davranmasını istiyorsan öyle davran.

Kimsenin olmadığı vadide tilki vali olur إذَا كَانَ الْوَادِى خَالِيًا يَكُونُ الثَّعْلَبُ وَالِيًا

إذَا عُرِفَ الدَّاءُ سَهُلَ الدَّوَاءُ

تَنْتَهِى حُرِّيَّتُكَ حِينَ تَبْدَأ حرِّيَّةُ الآخَرِينَ

إذَا كَانَ بَابُكَ قَصِيرًا فَلاَ مَقَرَّ لَكَ مِنَ الإنْحِنَاءِ

الأدَبُ خَيْرٌ مِنَ الذَّهَبِ

Akıllının zannı, cahilin yakinen bilmesinden daha iyidir.

İnsanların en akıllısı, onlardan (en güzel şekilde) özür dileyendir.

سِلاَحُ الضُّعَفَاءِ الشِّكَايَةُ

التَجْرِبَةُ بِدُونِ تَعَلُّمٍ خَيْرٌ مِنَ التَّعَلُّمِ بِدُونِ تَجْرِبَةٍ

إحْذَرِ الْكَلْبَ الصَّامِتَ وَالْمَاءَ الرَّاكِدَ

الْبَيْتُ الَّذِى تَدْخُلُهُ الشَّمْسُ لاَ يَدْخُلُهُ الطَّبِيبُ

أوَّلُ الْعِلْمِ مُرٌّ وَآخِرُهُ حُلْوٌ

Edep, altından daha değerlidir.

Evden önce komşu al.

سُلْطَانٌ بِلاَ عَدْلٍ كَنَهْرٍ بِلاَ مَاءٍ

الإنْصَافُ نِصْفُ الدِّينِ

أعْقَلُ النَّاسِ أعْذَرُهُمْ لِلنَّاسِ

Senin hürriyetin, başkalarının hürriyeti başladığı an biter.

Yüksek ses, boş karından çıkar.

إحْبِسْ لِساَنَكَ لِئَلاَّ يَحْبِسَكَ

Kötü kimselerle arkadaşlık kurmak, şeytanın tuzağıdır.

الإنْسَانُ عَبْدُ الإحْسَانِ

Kimi uzaktakiler, yakındakilerden daha faydalıdır.

الصَّوْتُ الْعالِى مِنَ الْبَطْنِ الْخَالِى

Bu cümleyi aşağıdaki şekilde de ifade edebiliriz.

Güneş giren eve doktor girmez.

Kimi davranışlar, konuşmaktan daha anlamlıdır.

الصِّحَّةُ تَاجٌ عَلَى رُؤُوسِ الأصِحَّاءِ لاَ يَرَاهُ إلاَّ الْمَرْضَى

تَرْكُ الْجَوَابِ عَلَى الْجَاهِلِ جَوَابٌ

إنَّ لِلْحِيطَانِ آذَانًا

Zayıfların silahı, şikâyettir.

Hür kişi, tamah ettiğinde köle; köle, kanaat ettiğinde hür kişi olur.

Sinirlenmenin başı delilik, sonu da pişmanlıktır.

السُّكُوتُ أخُو الرِّضَا

رُبَّ حَالٍ أفْصَحُ مِنْ لِسَانٍ

Adaletsiz sultan, susuz bir nehir gibidir.

صُحْبَةُ الأشْرَارِ مَصِيدُ الشَّيْطَانِ

جَوَابُ الأحْمَقِ السُّكُوتُ

اُتْرُكِ الشَّرَّ يَتْرُكْهُ

إبْنُ آدَمَ حَريصٌ عَلَى ماَ مُنِعَ مِنْهُ

Hayâsız kadın, tuzsuz yemek gibidir.