Üzüntülü Whatsapp Durumları

Sen yorulursun onu sevmekten o yorulmaz seni üzmekten.

Özel günümü hatırlamayandan özel kişi olamaz.

Aslında insanı üzen şey yaşanması mümkünken yaşanılamayan şeylerdir.

Hayatı çok hafife aldık meğer ne ağırmış.

Biz önceden küçük şeylerle mutlu olan insanlardık sonra aklımıza sevda diye bir şey soktular toparlanamadık gitti.

Yaşanmamış mutluluklarımın hevesini kırdın. Bana kötüden kötü günler bıraktın!

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken.

Öyle olur ki; bazılarının gelişi bazılarının gidişi mutlu eder bizi.

Mutsuz olduğun zamanlarda, mutlu olduğun zamanları hatırlamak kadar mutsuz bir durum yok.

İnsan sevdiğinin değerini küsünce, ayrılınca, ölünce anlıyormuş.

İnsanlar gerçek yüzlerini, sizden istediklerini alamadıklarında gösterirler.

Bunlar da geçecek şüphesiz. Seni unutmama kaç yüzyıl kaldı ki.

Zaten yorgunum beni daha fazla yoran hiçbir şeye tahammülüm yok!

Sevgiyi çabuk kaybediyoruz pişmanlığı uzun sürüyor.

Bazen dalıyorum da uzaklara, orda da hiçbir şey yokmuş.

Geçmişin şikayetçisiyim evet çünkü hep yalnızdım, gelecekten umutsuzum, çünkü sen yoksun!

Hayallerimizi çaldılar keyfimizden değil biz yoğun istek üzerine mutsuzuz.

Bazen küçücük şeyler kocaman değer tutarken kocaman şeyler küçücük değer bile tutmuyor.

Keşkelerle yaşadık hep, keşke hiç böyle olmasaydı.

Hayatımın içinden aşk kavramını kökten çıkar, mükemmele yakın bir hayatım var.

Şu dünyada gülmemi isteyen bir fotoğrafçıydı oda parasını istedi!

Oyalan gönlüm, sahte dünyada çocuklar gibi oyalan. Belki bu gerçektir diye yaklaştığın her insan koskoca bir yalan.

Dünyayı seyrederken öğrendiğim bir şey varsa o da insanların göründüğü gibi olmadığıdır.

Acı çekmek yalnızca arzuların bertaraf edilmesiyle sona erdirilebilir.

Bazen diyorum kendime. Ne çok değer vermişim değersizlere.

Sızlıyor be doktor aşk deyince kalbim dost deyince sırtım.

En kötüsü, sen ona bakıyorsun, o başkasına!

Öldün mü kaldın mı? Diye sorma bana. Sen giderken ölende bendim kalanda.

Nedense seveni sevmezler, sevmeyeni başlarına taç ederler!

Üzülme gitti diye. Bu zamanın modası böyle. Üç beş gün sever sonra bezer.

Söyleyecek o kadar çok şeyim var ki ama söz verdim susmaya.

Sen gittiğinden beri soğuk buralar bir tanem.

Biz de birer sosyal çocuklar olabilirdik ama hayatla erken tanıştık üstümüze kaldı.

Sihirbaz değiliz belki ama çok şey kaybettik!

Bazı insanlar gördüm çok kötü. Ama hiç kimse senin gibi profesyonel değildi.

Kalp kalbe karşıdır derler. Seninkisi niye benimle karşılaşmıyor.

Bazılarının sesini anımsayamazsın ama söylediklerini hep dün gibi hatırlarsın.

Ey rüzgâr! Sert esme! Özlediklerimin kokusu geliyor yüreğime, gözlerim doluyor.

Bazen, peki dersin. İnandığın için değil, yorulduğun için.

Aşkı heves etme onunda tadı kalmadı!

Bazen dünyanın en zor mesleğidir. Kendi duygularına tercüman olmak!

Yar olmanı dilerken yara oldun yüreğime.

Çalar saat gibiydi hayallerim, ben kurdum onlar çaldı.

İnsan en çok da hayallerini gerçekleştiremedikleri için üzülür.

Belki de ihtiyacımız olan tek şey; değer verince değişmeyen insanlar.