Whatsapp Aşk Sözleri

Açtığın yaralara zaman ve dua sürdüm bekliyorum. Alıp başımı gidesim var da aklımdakileri valize sığdıramıyorum. Artık gelecek planlarımı hayattan gizli yapıyorum. Sanki hayat, işini gücünü bırakıp planlarımı bozmak için her şeyi yapıyor.

Şimdi söndü ışık sustu dudağımdaki sen çalan ıslık. Dünya ahiret acımsın artık.

Rüzgârın kemanını çaldığı, damlaların cama vurduğu bir pencerede yatağına uzanıp da keşke dediğin tüm güzellikler gerçek olsun.

Yüzüme okunmuş bir dua gibisin sevgilim. Çok şükür bugün de aşığım sana.

Keşke tanımasaydım dediğim hiç kimse olmadı benim. Keşke beni tanımasına izin vermeseydim dediklerim oldu.

Ben seni dün sevmedim, çünkü dün bitti. Ben seni bugün sevmedim çünkü bugün bitecek. Ben seni yarın sevdim çünkü yarınlar hiç bitmeyecek.

Hadi kaldır kadehini sevgili varsa şerefine yoksa gidişine.

Tek kişilik miydi bu şehir, sen gidince bomboş kaldı.

Bu yalnızlık benim ilişmeyin.

Ancak yaradan dener kulunu, insan insanı denerse kalp hüküm giyer.

Gözlerin kör bir kuyu. Yusuf olası geliyor insanın.

İçten gelen bir sevgi benimkisi duygularım katıksız saf sana aşık bu bendeki serseri biriciğim.

Oysa defalarca sormuşlardı, büyüyünce ne olacaksın diye; “mutlu” diyemedik; çünkü çocuktuk; akıl edemedik.

Sen gittin artık yoksun ve boşuna yağıyor yağmur. Birlikte ıslanamayacağız ki.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazılar.

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu. Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Sen elimden tutunca, deniz basardı içimi. Sen elimden tutunca, yüreğim yeşil yosunlara takılıp günlerce dip akıntılarının peşi sıra gitmek isterdim.

Ölürsem beni yârimin kabine gömün. Mekânım cennet olsun.

Kolunu ısırıp saat yapıp bu saatten sonra benimsin diyesim var.

Çatlatsa da dudaklarımı senelik gülüşler, her gece adam gibi ağlamayı sana adadım.

Bizimkisi bir aşk hikayesi değildi, bizimkisi aşktı gerisi hikayeydi.

Sen beni silahınla değil güzelliğinle vurdun gülüm.

Açık çay içerdi hep, demli olunca, bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi. Cemal Süreyya

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim, sensiz boğazımdan geçmiyor.

Kaç lisan bilirsen bil; terk edilmeyi, yüreğine tercüme edemeyeceksin.

Unut demekten daha büyük bir küfür yoktur benim yüreğimin lügatinde.

Sen yeryüzünde gördüğüm tek gerçeksin sen hayallerimin biricik prensesisin.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Kalp midir insana sev diyen yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek; bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine, bütün insanlara senin gözerinde ışıldayan bir çift yıldız gönderirdim.

Hâlet-i ruhaniyem’dir kelam ettiğim lisan! Ya o’nadır, ya O’nunla O’lana, ya Aşk’adır, ya da Aşk’la yanana!

Sen uyurdun, bilmezdin, ben uzaklardan üzerini örterdim her gece.

Kafanı yastığa her koyduğunda aklına geliyorsa, ya kimsede görmediğin mutluluğu tattırmış ya da çok derin yaralar bırakmıştır.

Kalbimi sana emanet etsem korur musun? Dilimin ucundaki cennet sevdamın sonundaki ‘ömrüm’ olur musun?

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

Güzelmiş, çirkinmiş ne fark eder ki? Deli gibi sevmek ruhumuzda var.

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki sorma, Mimar Sinan halt etmiş yanımda!

Ne var yani, benim de özel güçlerim var; mesela bazı insanları gözümde büyütebiliyorum.

Farklıyız işte. Sen Gül’ü severdin. Ben gülüşünü sevgili.

Kalbime söyleyemedim gittiğini, seni halen benimle biliyor.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Sırf seninle diğer tarafta karşılaşmamak için, helal ediyorum hakkımı.

Keşke çocukken fazla mutlu olmayıp birazını da bu zamanlara saklasaydım. Lazım oluyor arada.

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Oldu oldu, olmadı çay içeriz.

Her suskunluk, bir iç kanamasıdır ilişkilerde.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Ben istemem böyle, üç günlük sevgi, yüreğin varsa bir ömür boyu sev beni.

Herkese selam, sana hasret. Nazım Hikmet

Gözlerinin ‘Kahve’sinden koy ömrüme, kırk yılın hatırına ‘Sen’de kalayım.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Seni sevdiğim kadar yaşasaydım; ölümsüzlüğün adını aşk koyardım.

Duydum ki böbreğinde taş varmış sevgili. Kesin kalbinden düşmüştür.

Kalbime giden yollarım unutma çalışmalarından dolayı kapalıdır.

Seni gördüm içimdeki dünya dönmeye başladı durduramıyorum içimdeki dünyayı harekete geçirdin engel olamıyorum seviyorum seni.