Whatsapp Sözleri

Beyinlerimiz savaşsın isterdim ama görüyorum ki silahsızsın.

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki hiç sorma Mimar Sinan halt etmiş yanımda.

Türkiye güzel ülke de, çevresi kötü.

Aşkımızın suya düşeceğini bilseydim, balık olurdum.

Kim vurduya gittim, birazdan dönücem.

Saçım şekil, önümden çekil.

Baktın olmuyor, daha çok bak.

Korkaklıkta ar, ilerlemekte şeref var…

Bence şimdi sen de herkes gibisin.

“Gitmek” sadece bir eylemdir. “Unutmak” ise kocaman bir devrim…

İnsan kör ise güneşin suçu nedir?

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Askerdeyim. Sen de gel.

Serçe gibisin kardeşim.

Lafın bile gelişi var, sen hala neredesin?

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Bende duran zaman sende nasıl geçiyor?

Bir tek ben akıllıyım. Geriye kalan herkes geri zekâlı…

Muhabbet ağına giriş için dokunun.

Durum murum yok.

Olgunlaşmak hiçbir şeye şaşırmamaktır.

Her insan huzur verir, kimileri gelince kimileri gidince.

Ayrılık dayanılır gibi değil, değil mi?

Şirinleri mavi sanırdım görmeden önce seni…

Na-müsait (Müsait değil)

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar.

Ben aşk nedir bilmem. Eski kafalıyım. Bir seni bilirim, bir de adın geçince sıkışan kalbimi…

Her tercih bir vazgeçiştir.

Mutlak değer içindeki X gibiyim.

Öp beni, bu bütün soruların cevabı olur.

Buraya yazmak da moda oldu.

Ne hasta bekler sabahı, ne taze ölüyü mezar, ne de şeytan, bir günahı, seni beklediğim kadar.

Çiçek versem, kanar mısın?

Gözlerimin rengi standart ama bakışlarım adamına göre değişiyor.

Seni sevmek ibadetim ama sevemem cenabetim.

Sanmıyorum ama iyi geceler.

Çalgıcı karısı Binnaz…

Galiba ben bu aşkta iyi halden müebbet yedim.

Sözün bittiği yerde bekliyorum.

Buralar bir zamanlar hep tarlaydı.

Önceden altını çizdiklerimin şimdi üstünü çizmekle meşgulüm.

Hadi simit satanı anladım, kestane satanı da. Peki ya dost satan, o da mı ekmek parası?

Unutamam ama çok iyi unutmuş numarası yaparım.

Öyle sessizce öldüm ki defalarca, hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Hayal kırıklıklarını hiçbir alçı tutmuyor.

Şimdi söyle hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Beş kuruşluk insanların milyonluk tavırlarına hastayım.

Gidişine illa bir isim koyulacaksa Mal Kaybı diyelim.

Hayatımızın en güzel yılları telefonu şarja takmakla geçip gidiyor.

İlgi çekici bir durum…

Ben sana kendine gel diyorum. Bana gel demiyorum.

Bugün yine en çok satanlar listesinde insanlar var.

Tek olmak soğuktur, üşüme.

Tükürmekle söner mi hiç can yangını?

Yanıltmasın seni melek bakışlar bazılarını şeytan bile ayakta alkışlar.

Paslı bir yalnızlıktı avuçlarımda, ardımda bir yürek yükü rüzgâr. Ne zaman sevmeye koyulsam, doğrulup çoğaldı ayrılıklar…

Keşke bazı insanlar için ‘imalat hatası var, geri topluyoruz’ deseler.

Haydi Söyle!

Sahra çölü kadar büyük bir kalbim var gel kuma boğul!

Bu hayatta gülmemi isteyen tek kişi fotoğrafçıydı.

Sessizliği dinle, söyleyecek çok şeyi var.

Uzaktan şöyle bir “sucuk” dersen olabilir.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu… Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

İyi ki egoları kadar yer kaplamıyor insanlar.

Dünyanın en komik durumu…

Altar’ın oğlu Tarkan.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Biz kaybettiklerimiziz.

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun, martı sevdiği denizden asla vazgeçmez.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Yanaklarım varken canımı sıkman çok saçma.

Hep kazanıyorsun, ey çözümsüzlük.

Dokuz doğurdum yalnızlığında. Gel de sahip çık çocuklarına.

Oynamazsan kazanamazsın.

Just Sleeping

Çirkin ve beyinsiz…

Acele işe çünkü benim de çişim geldi.

Velev ki konuştuk?

Gazozuna hiç ilaç atan oldu mu?

Whatsapp tavuk durum (Ahh şu İngilizce karakterler.)

Haberim yokmuş gibi sev.

Ağlama sevgilim ıslanıyorum.

Sen online ben online, konuşsana layn.

Sen çevrimiçi, ben çevrimiçi…

Kötü bir işin en gizli şahidi vicdandır.

Sanırsın ki meclisteki tasarıya geç kaldı.

Büyüdük ve kirlendi dünya…

Tecrübe yenilen kazıkların bileşkesidir.

Kaleciyle karşı karşıya…

Birinin seni hiç unutmamasını istiyorsan, ondan borç al.

Aşk, kalbi geleceğe örgütleyen siyasettir.

Bizim şiir olduğumuz kalbe, kimse şair olamaz.

Müzik ruhun gıdasıdır. Karnınızı doyurun gençler.

Alışmak zaman alıyor; zamansa her şeyi…

Çünkü sen çölüme kar oldun.

Sen güzel ve zeki bir kadın istersin ama arkanı anan toplar.

Üzülme ne olur, bugünler dün olur.

Yine de…

Hadi takas edelim bir şeylerimizi. Mesela gülüşünden ver ömrümden al.

Gökyüzünde bir yıldız olsaydım ilk sana kayardım.

İyi mi böyle?

Koyamadım hayatımı bir biçime, koyayım böyle hayatın içine.

Birini yenmek çok kolaydır, asıl olan birini kazanmaktır.

Her türlü iyi niyet itina ile suiistimal edilir.

Ve bazen de; seninle konuşmak iyi geldi, diyebileceğin birisi olmalı.

Ehemmiyetsizleştirmemeliyim diyorum bazen. Lakin.

Kader satılmıyor ki iyisini alalım.

İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde, gözümden de, gönlümden de düşen düşene.

Olduğu kadar, olmadığı kader…

Biz kimseyi yarı yolda bırakmadık onlar müsait bir yerde indiler…

Sen bana gel desen ben kavimler göçüyüm.

Kuşlar güzel, hayat uçuyor.

İnsanı iki şey ayakta tutar; biri sol diğeri sağ ayak.

İnsanlık öldü, katili menfaat!

Sen ağlama, akar makyajın.

Dal rüzgârı affeder ama kırılmıştır bir kere.

Kolunu ısırıp saat yapıp bu saatten sonra benimsin diyesim var.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Bonibon, bonibon çantada cepte bonibon.

Atom fiziğine de profesörlüğü de lanet olsun.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Seni anlatabilmek susmaktan geçiyor bu aralar.

Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır.

Aferin kirpik, gözüme girdin!

Allah’ım sen bana doğru yolu göster, o mal beni bulamaz.

Oluruna bıraktım seni; olmazların bende kaldı.

Truth, hurts.

Ne haliniz varsa gülün.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Son laf bükücü…

Yetersiz bakiye.

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum “son durak” seninkisi “müsait bir yer”di.

Aşk iki kişiyle oynanır, iyi olan kaybeder.

Giderek daha çok seviyorum seni demişti. O yüzden gitti demek ki.

Peşimden gelme ben de kayboldum.

Erkekler ikiye ayrılır maç yaparlar.

Neden yazmıyorsun, canımın içi?

Bi tanısan sende çok söversin.

Sabaha kadar yolu var.

Şarap olayım, şerefe kaldır beni.

Ey akıllı telefonlu Türk Gençliği!

Âlem kaşar olmuş tost yapan yok.

Sana nasıl davrandığımı sorgulama. Hepsinin mimarı sensin.

Bu enerji devamlıdır…

Her şey senin için…

Varsayalım yokuz!

Durumum yok, yazamıyorum.

Aşk mı para mı? – “Aşk” olsun tabii ki de para.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefona akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Enektarlar goltuğun altında galık, beni ara!

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Hakkıdır paraya tapan milletimin istismar.

Ne kadar seviyorsun dersen; o kadar işte. Tavanı kadar sokağın ve dibi kadar cehennemin.

Şunu unutma fazla fedakârlık, fazla vefasızlık getirir.

Gök kuşağım kirlendi renklerinle yıkar mısın?

Mai kadar kalbimdeki yerin.