Ay İle İlgili Sözler

Bırak ay gitsin, sen kal bu gece.

Sabretmek öylece durup beklemek değil, ileri görüşlü olmak demektir. Sabır nedir? Dikene bakıp gülü, geceye bakıp gündüzü tahayyül edebilmektir. Allah aşıkları sabrı gülbeşeker gibi tatlı tatlı emer, hazmeder. Ve bilirler ki, gökteki ayın hilalden dolunaya varması için zaman gerekir.

Ay bile çeker gider geceyi. Düşündün mü?

Ay, âşıklara mı aittir? Evet! Fakat aynı zamanda yapayalnızlara da aittir! O, ihtiyacı olan herkese aittir!

Ve Tanrı; hüzünlü kadınların gülüşüne sakladı ay ışığını.

Nasıl ki Dolunay gece boyunca gökyüzünde kalır. Bende senin ayın olup ömrüm boyunca senin kalacağım bir tanem.

Hedefiniz ay kadar parlak olsun ki, Ay’ı yakalayamasanız bile yıldızlara sahip olursunuz.

Önemli olan Ay’a gitmek değildir. Ay’a gidecek bilgiye ulaşabilmektir. Megnet Zurner

Birden ay ışığını kesti. Bir de sen çok değiştin.

Dolunay iyi bir balıkçıdır; her göz onun ağına kolayca yakalanır!

Ay ışığında çirkin biri prensese, çamur su birikintisi ise muhteşem bir suya dönüşür.

Ay gibi parlayarak hayatıma girdin, aramıza giren kara bulutlar arkasında kaybolup gittin.

Hiç küfür karanlığını giderecek bir dolunay sahipsiz olabilir miydi?

Gördüğüm o dolunay yüzün aşkın hüneri değil miydi? Söylesene ahu bakışlı, huzur yüzlü güzel kız. Senin adın aşk değil de neydi?

Yıldızlar kadar arkadaşın olacağına, alaca karanlıkta parlayan ay gibi, tek dostun olsun hayatta.

Gökyüzünde ay varken kimse hırsızlığa gelmez. Türk Atasözü

Herkes ay gibidir ve herkesin içinde kimseye gösteremediği bir karanlık tarafı vardır.

Ay’la ayı gösteren parmağı, birbirine karıştırmayın. Konfüçyüs

Yokluğun gece beliren ay ve yıldız gibi, fark etmemek mümkün değil.

Ay ışığında ceviz çırpılmaz. Türk Atasözü

Bu gece dolunay var gökyüzünde, kutup yıldızı yine belirgin. Sen rahat uyu diye bekçi atadım onları gecene. İyi geceler gökyüzümün en parlak ve güzel yıldızı.

Sen gittin diye; ay suskun, yıldızlar üzgün, gece sessiz ve durgun.

Ay geceye muhtaç gece ise ona aşık.

Taşta kan vardı gökyüzünde dolunay bahçede toprak kokusu. Taşta kan vardı. Bahçede ürkütücü bir serinlik. Taşta kan vardı insanların yüreklerinde nefret dolunayda derin bir sükûnet. Taşta kan vardı yedi bıçak yedi yara açmıştı. Yedi kızıl fıskiye. Yedi kez sarsılmıştı adam, yedi kez sarsılmıştı bıçağı saplayan yedi kişi…

Ay dünyanın etrafında döner, ancak dünyayı etkiler

Ay yıldızsız, yıldızda Ay’sız olamaz.

Hedefiniz ay olsun ıskalasınız bile bir yıldıza isabet ettirebilirsiniz.

Sen benim hayatımda parlayan ayım ol ben milyarlarca yıldızdan vazgeçeyim.

Yarın güneş doğmayacak deseler ne çıkar ben ayımı bulmuşum.

Ay görmüşün yıldıza minneti yoktur. Türk Atasözü

O gece dolunay vardı ve gökyüzü ışıl ışıldı. Ara sıra ince bulutlar dolunayı gölgeliyor, okşayıp geçiyordu. Durgun bir bahar havası vardı dışarıda. Ama ben üşüyor, titriyordum. Soğuktan ziyade yalnızlıktan idi bu.

Ay’ı hedefleyin ıska geçseniz bile en azından yıldızlara ulaşırsınız. Çin Atasözü

Yıldız komasına girmek istiyordum, istiyordum dolunay çarpsındı beni.

Ayın senin gözlerin kadar parlak olduğu sessiz ve sakin bir gecede sana olan en güzel duygularımı yazmak istedim ama sana duygularımı anlatacak kelime bulamadım.

Her gece, ay gizlice yıldızı sayan sevgiliyi öper. Mevlâna

Ay doğmuyorsa yüzüne ve güneş vurmuyorsa pencerene kabahati ne güneşte ne de ay da ara. Gözlerindeki perdeyi arala!

Karalara bürünmüş saçlarında dolunay ben bu kadar zulme layık mıyım Rüveyda.

Ay ve güneş herkesin lambasıdır. Hava herkesin havasıdır, su herkesin suyudur. Ekmek neden herkesin ekmeği değildir? Şeyh Bedrettin

Ay bozmaz, süt kokmaz. Kokarsa ayran kokar, çünkü aslı süttür. Türk Atasözü

Gökyüzü açıkken, deniz sakinken ve dolunay yükseliyorken, her ne yapıyorsan, bırak, sahile git; otur ve seyret! Ve sonrasında, düşünmenin olmadığı ülkeye varacaksın, saf bilgeliğin olduğu yere!

Sustu bu gece karardı yine ay.

Ay değil ben tutulmuşum.

Bulutlu bir gecede Ay’ı görmek için beklemek, çarpıp kapıyı giden sevgiliyi beklemek gibidir.

Geceye dedim ki; uzan uzanabildiğin kadar, şimdi o dolunay uykudadır. Şems-i Tebrizi

Özlem, hasret, gurbetlik hepsi ay ışığında ortaya çıkar. Güneş çıktığı zaman ay kaybolmuş ve hayat yeniden başlamıştır.

Güneşin gölgesi var, Ay’ın yıldızları var ama benim kimsem yok.

Ey gizlenen dolunay ve yıldızlar! Bilin ki onun aşkına dönmekte yerler ve gökler, ona tutulmakta burçlar ve felekler. O var iken zemin ile zaman arasında hangi varlığa adansın ya emekler, ya hangi renkle iltica etsin dallarına çiçekler? Cemalini gören aşık, görmeyen aşık iken, gamzesine rüyada olsun dönmesin mi narin kelebekler?