Bitirim Sözler

Oysa kahve içmişliğimiz de vardı bu ne hatır gönül bilmemezlik.

Akşama kadar facede mi takılıyorsun diyenlere uyuz oluyorum. Sanki kendileri dışarıda modern tıbbın temellerini atıyorlar.

Mutluluğa giden yolda ayak serçe parmağımı sehpaya vurdum mına koyum.

Beni sek düşün kimseyle karıştırma koduğumun bilmem nesi.

Her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin. Şunu da öğren sevildiğin kadar sevilirsin.

Ne olursan ol gelme. Ben Mevlâna değilim beni germe.

En büyük mezar, insanın kalbine gömdükleridir.

Bir kızı on kişi ister, kız kendisini istemeyen on birinci kişiyle kafayı bozar.

Benden ne köy olur ne de kasaba demeyin Torpilin varsa il bile olursun.

Ulan Muhittin diye bebek ismi mi olur 2 aylık çocuğun elini öpesim geliyor.

Senin kolların yok mu be kadın, her seni seviyorum diyene bacaklarını açıyorsun.

Hak edeni hayatıma sokarım hak etmeyenin hayatına sokarım.

Kedilerin evcilleştirme konusunda zorluk çıkardıkları söylenir. Bu hiç de doğru değil. Benim ki beni birkaç günde evcilleştirdi.

Selam ben konuşma sırasında ağızdan fırlayan tükürük parçası. Masaya düştüm, görmedim numarası yapıyorlar ama herkesin aklı şu an bende.

Kediler nankör, tilkiler kurnaz, köpekler sadık. Ya sen kodumun karaktersizi.

Kim o diye sorduğumda “ben” diyen herkese kapıyı açarım, net.

Bu saatten sonra ben tren gibi geçerim sen öküz gibi bakarsın.

Kadının önüne dünyayı sersen, “Şu tarafa doğru sersek daha iyi olmaz mıydı?” der.

Arkamdan konuşup beste yapacağına yüzüme konuş düet yapalım.

Şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler hemen eksik var mı diye sayarım.

Çok hata yaptım. Sanki doğru trene binememiş, doğru yerlere gidememiş, doğru insanlarla karşılaşamamış gibiyim.

Özür dileme benden. Affetmek büyüklükse, siktir et küçük kalayım.

Sen bunu yapamazsın başaramazsın diyen insanlara gülüp geçirmek lazım.

Yılandan, çakaldan korksaydık çoban olmazdık.

Okul madem kapandın bir daha açılma çok günah valla.

Biz, ölmeyi çoktan göze aldık da; yanımızda kimleri götüreceğiz, onu düşünüyorum.

Türkçe’nin zenginliği: Ne la bu? Bu ne la? Ne bu la? La ne bu? La bu ne?

Suskunluğum asaletimden değil, üşendiğimden.

Tek başına hayatı öğrenen insanı, kimse yokluğuyla korkutamaz.

İçimdeki çocuk balici oldu.

Neleri kaybettik hayatımızda, inan canım senin lafın bile olmaz.

Seni aldattığımı sandığın her insana seni anlattım.

Her yemeğe maydanoz girmez . Gerçi siz bunu biliyorsunuzdur ama ben bi hatırlatayım dedim unutanlar için.

Duruyorsam sebebi var. Susuyorsam nedeni var. Herkes rahat olsun her şeyin bir zamanı var.

Büyüyünce geçer dedikleri şey mutluluk bence.

Gelsen de ne değişir, yine gideceksin. Ne demişler, alışmadık g*tte don durmaz.

Yaşadıkların bir gün unutulur belki. Ama yaşattıkların asla unutulmaz.

Her şey zamanla geçer diyenin ağzına ıslak odunla vurasım, sonra da “zamanla geçer” diyesim var.

Bu devirde en çok Azrail’e güveneceksin. En azından niyeti belli.

Ben şeytana uymam, planımı anlatırım uygun bulursa dahil olur.

Büyük büyük dedem vakti zamanında dapınak şövalyeliği yapmış. Hem de kısa dönem.

Asgari ücret gibiyim kimse benimle geçinemiyor.

Hansel’le Gretel de ekmeklerinin peşinde iki kardeş sonuçta.

Benim imza attığım kalbe kimse şiir yazamaz.

Bir insan sabrını kaybetti mi; şükrünü de kaybeder. Şükrünü kaybeden, kişiliğini, insanlığını kaybeder. Suat Bezeng