Derya İle İlgili Sözler

Hiçbir su damlası kendisini selden sorumlu tutmazmış. Ama deryalarda su damlalarından oluşur.

Oysa senden tek bir damla istemiştim, sana kocaman bir deniz sunabilmek için. Kahraman Tazeoğlu

Eğer gökyüzü bir parça kâğıt, deniz bir şişe mürekkep olsaydı yine de sana olan duygularımı yazmaya yetmezdi.

Aşk, öyle engin bir denizdir ki, ne başlangıcı ne de sonu vardır. Mevlâna

Kalem olsa dünyadaki bütün ağaçlar ve bütün denizler mürekkep olsa senin şiirini yazamam yine de.

Derya olmak belki kolay, asıl zor ve güzel olan bir damla olup da içinde derya barındırabilmektir.

Denize bakmayı bilmeyenler, bir gün mutlaka boğulur. İşte bundandır gözlerinden kaçışlarım. Kahraman Tazeoğlu

İhtimaldir padişahım, belki derya tutuşa.

Kısa görüp denizleri damlalara çevirme. Hakikatte, her damlada gizli birer derya var.

Derya olunca nefes, pârelenince kafes, tâ kesilince bu ses, çağırırım: Yâ Hak, Yâ Mevcûd, Yâ Hayy, Yâ Mâbud, Yâ Hakîm, Yâ Maksûd, Yâ Rahîm, Yâ Vedûd! Niyazi Mısrî

Biz kimleriz diye sorma, biz hayata boş vermişlerdeniz. Bize hayat nedir diye sorma, biz hayat deryasında yüzenlerdeniz.

Bardak bardak. Bir denizi boşaltmaktır, bir seveni unutmak.

Eğer biz derya olursak bütün nehirler bize doğru akacaktır. Diriliş Ertuğrul

Sana doğru bir kelebek uçurdum, dağları deryaları aştı seni buldu, yanağına ufacık bir öpücük kondurdu. Hissettin mi?

İki kıyı gibiyiz. Bizi ayıran derya aslında tek bağımız. Senin üstünden geçen bulut, benim yağmurum. İki kıyıyız hep, biraz uzak ama sonsuza dek bir arada.

Tam teslim ol; tıpkı toprağın çiftçiye teslim olduğu gibi. Zira “aşk deryası” nda teslimiyet yelkenini açmadan yol alınmaz. Şems-i Tebrizi

Dün gece sen uyurken kızıla boyadım deryaları, uçurumdan attım sessizliği, haber saldım rüzgarlara, fısıldasınlar kulağına seni ne kadar çok özlediğimi.

Şehrinde bir derin mavilik yoksa gönlü deniz, ruhu derya olanı bul.

Benden su katılmamış şiirler istiyorsun. Kalem mi yazıyor sandın? Ben harfleri denizlerden söküp tek tek, gözlerimden süzüyorum. Göremiyorsun.

O koca bir derya, ben ise bir damlayım.

Bende derya deniz olan adamda tek bir kum tanesi olamamışım. Söyleyeceklerim bu kadar.

Sen elimden tutunca, deniz başardı içimi. Sen elimden tutunca, yüreğim yeşil yosunlara takılıp günlerce dip akıntılarının peşi sıra gitmek isterdim.

Sen bakma havanın durgunluğuna, derya dediğin uyur uyur birden uyanır.

Mevlâna der ki; ben bir balığım, aşk ise daldığım bir derya. Aşktan gözlerim yaşlı olsa da o derya gözyaşımı nerden bilir. Başımı o denizden çıkarayım desem, balığım ya; nefesim kesilir.

Ey gönül! Gülü seviyorsan dikenini de seveceksin, deryayı seviyorsan dalgalarını da seveceksin, vuslatı seviyorsan firakını da seveceksin, sevgiliyi seviyorsan nazını da seveceksin, hayatı seviyorsan ölümü de seveceksin. Mevlâna

Ben bir balığım aşk ise daldığım bir derya. Aşktan gözlerim yaşlı olsa da o derya gözyaşımı nerden bilir. Başımı o denizden çıkarayım desem balığım ya; nefesim kesilir. Mevlâna

Ruhumu yerlere serip hasret çektirende olsan, ne aşkına bedduam ne de sana kinim var. Deryada akar gibi bin bir dertle dolsam da, seni mahşere kadar sevmeye yeminim var!

Maşrapamız küçük ise deryayı suçlamaya hakkımız yok. Mevlâna

Kederli bir yalnızlık doluyor içerime, ölümünü düşünen bir insanın yalnızlığı sevgisiz ve nefretsiz.

Ne zaman kırılsam birilerine, sükût nakışlı hırkalar giyiyorum. Kıvrılıp da içimin deryalarına, boş ver nasılsa öleceğiz diyorum.

Derya içinde gül biter mi, yanar tutuşur mavi. Beyhude esme deli rüzgâr, çözdüm ben yelkenimi. Gel gör, içimde gül kuruttum, solup gidecek rengi. Bir düş yeterdi nice gördüm, yaktım ben cennetimi.

Yalnızlığın iskelesinde bir kayık bağlı. Ben çözüp gelemiyorum, seni zaten derya tutar.

Mürekkepten denizler, kâğıttan gemiler yaptım. Sonra ismini her yere yazdım. İsmini yazınca seni sevdiğimi sandın, ben seni sevmedim sana taptım!

Gün bir gün, sevdalanmış geceye gecede yakamoz düşürmüş deryaya. O günden bugüne geceyle gündüz ayrılmaz olmuş ta ki; Güneş tutulup gölge düşürene dek sevdalara.

Ömür dediğin; lebi derya denizde. Payıma düşen bir hiçti. Bir bardak su misali içtim ve bitti.

O sessiz aksamda ay ışığı geceme girdi, karanlıkta kalan kalbimi aydınlattı, ardından yakamozun ışıltıları ressamları kıskandıran resmini yansıttı deryaların kalbine bebeğim.

Elbet rüzgâr ve deniz taşır emanetlerini, bekle gün gelir güneşim bulacaktır seni, akşamları balkona çık, gözlerini kapat, rüzgâr benim yerime öpecek seni.

Kabre hazırlıksız giren, deryaya kayıksız açılmış gibidir. Hz. Ebubekir