Emo Sözleri

Rüzgâr üstüme vurdu seni, vurdu yüzüme yüzüme.

Sevdamızı yağmura yazdım. Bir serçe üşürken gör beni.

Seviyorum seni anlasana! Bunu göstermem için elini mi tutmam lazım?

Bırakıp gittin beni. Yanarım için için yaralı kuşlar gibi sensiz ben bir hiçim.

Depresif bu alemin içinde akli dengemi yitirip suikast notları tuttum kendime. Susun! Dön, nasıl kimle neredeysen. Dön! Beni biraz sevdiysen!

Aynalar sensizliğin lanetini vurup duruyor yüzüme.

Bir lodos lazım şimdi bana, bir kürek bir de kayık. Söverim gelmişine geçmişine ayıpsa ayıp!

Geçici heves değil, hak edene nefes olurum.

Siyah beyaz film gibiydin, herkes uyurken izlediğim.

Var mı hiç kullanılmamış sıfır yürek?

O bir Emo! Beyinlerde iltihaplanmış intihar düşüncesi.

Senin sahte sevginle doldurdum kalbimi bugün. İkinci el sevgine birinci sınıf değer verdim. Sattın beni kendi değerinle.

Farklı olma çabası içinde olmadığımdan ötürü farklıyım.

Sanma sakın senden, ben kendimden vazgeçtim.

Aşkım, canım falan, bir baktım, bana olmuş olan!

Aşkları da devralır mı kalp nakli yaptıranlar.

Hayat bir sınavsa, adımı yazar çıkarım!

Kussam kaç intihar çıkar içimden, kessem kaç ayrılık akar bileklerimden.

Artık sen yoksun, kendime döndüm. Sevgi nedir, bilmeyen! Seni kalbime gömdüm. Yüreğin kabrim olsun. Sen kalbime gömdüm.

Mezar olacak bana bu dört duvar, yokluğun kadar gerçek bu ecel, içimde acı, azar azar ölüyorum, bilmiyorsun!

Sorma nasıl geçti sensiz yıllar. Bir aşk rüzgarıydı esip geçti ardından, boynu bükük hatıralar.

Koydum sevinçlerimi önüme. Baktım hepsi sensin!

Değmeyen birine dönüp bakmam ben. Adamsa notunu, hayvansa otunu verir giderim!

Tozpembe hayallerin karanlık gölgesiyim.

Bana hava atacağım diye kendini kasma. Damarındaki kanın bile bana hasta.

Hiç kimse üstüne alınmasın. Birazda kendime yaşayacağım.

Yaklaşabileceğini sandığın kadar uzağımdasın. Hassiktir, sana mı kaldım?

Bizde böyle güzelim ya kabullenir kalırsın ya da arkanı döner yol alırsın.

Yok artık sana ait tek zerre bünyemde. Sen koca bir hiç oldun bende ettiğin tek cümle ile!

Ne verdin aşka, ne verdin ki sen ıslanan bir mendilden başka?

Tedavisi mümkün olmayan şizofren bir aşktı bizimkisi. Hangi doktora gittiysek ayrılık yazdı reçetemiz ve ekledi: Her gün düzenli olarak ölünecek. Bugünde öldüm, yarını iple çekiyorum.

Ben en çok yüreğime kızdım. Öfke büyüten bana inat sevgilinin sesini duyduğumda yenilen yüreğime kızdım.

Çoktan uzaklaştım, bıraktım bir yerlerde, unuttum seni aşk! Hatırlat kendini bana.

Meleklerde ağlarmış günün birinde. Yapayalnız kalıpta, oturup da bir başına.

Bir anlamalık zekâm vardı. Anladım, anlamaz olaydım. Adım intihar kalsın sende.

Dünümü, bugünümü, geleceğimi çaldın. Bak yine de kızamıyorum, canın sağ olsun.

Emolar de kardeşimizdir dediler, hayır dedim. Onlar bizim gardeshimisdir.

Bugün senin için kurban kestim. Hala akıyor ve acıyor bileklerim.

Nasıl olsa gidişine bağlamıştım ipimi. Mezar taşıma da adını çiz, öyle git!

Seni sevmek yalandı. Gel bak şu ömrümden neler çaldın, neler aldın?

Gitme yoksa atlarım en yakın köprüden.

Ben kubar kadar asil, deligonca kadar uçuk, afgan gibi komik, papix kadar lüx, cocaine kadar tehlikeliyim!

Biz bu aşkla göklere, duyulmamış düşlere, kirlenmemiş hayallere uçacaktık.

Umudumda kal, umurumda ol!

Sen bende, ben ölürsem ölürsün. Sen ölürsen ben zaten ölürüm!

Siyahlara bürünmüş, sadece geceleri ortaya çıkan bir yarasayım.