Erdem Bayazıt Sözleri

Boğuk bir bakışın oluyor senin. Bir girdap derinliğinde kayboluyor gibiyim. Yok gibi yaşamak bu kalkıp kurtulmak gibi kalabalıktan. Durma bana türkü söyle Anadolu olsun.

Susmanın kalesine sığınıyorum. Önümde karanlıktan duvarlar, sırtımda insan yüklü bir gök var.

Şiir diye bir ömür tüketerek yazdıklarım iki saatte okunuyor.

Kelimeler ki tank gibi geçer adamın yüreğinden. Harfler harp düzeni almıştır mısralarında.

Bir şarkı gibisin dünya! Çoğu zaman hüzün makamında…

Önünü alamıyorum bu kör gidişlerin yollarda. Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum.

Kadınlar ki anne olmamak için direniyorlar. Erkekler ki savaşmayı tümden unutmuşlar. Çocuklar zaten hiç çocuk olmuyorlar.

Dervişim dünyaları taşırım cebimde hayat bir elimde; ölüm diğerinde

Her çocuk antik çağ filozoflarından bir kalıntı sanki.

Ölüm ne uzak ne yakın bize ölüm. Ölümsüzlüğü tattık ne yapsın bize ölüm.

İçimde kaynayan bir mahşer var.

Sensizlik bir kuyu imiş onu aşamamışım.

Aşkın bir adı da, yorulmamaktır.

Aşksız şehirler ölüdürler.

Kader izin vermediyse doğru kişi değildir belki de.

Ya bütün şairler ‘seni’ sevmiş, ya da ben her mısrada ‘seni’ buluyorum.

Dağıttıkça çoğalır bizim zenginliğimiz. Aşkın bir adı da berekettir!

Durmadan akıyor kalbim ayaklarına. Bana karanlık bakma.

Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar, bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar.

Bir şarkı gibisin dünya! Çoğu zaman hüzün makamında… Coşkulu bazen de. Kimi zaman bir öğle vakti gibi sıkıntılı ve sabit…

Birbirine kırgın duvarlar, insanlar ve gölgeler. Şimdi ne yazsam da geçse kalbimin küsü?

Ölümle tanıştıktan sonra anladım. Sadece bir kimlik belgesi olduğunu yaşamanın…

Benim de payıma düştü. Biraz mavi biraz ümit.

Bilincindeyim doğan ayın, eriyen karın, akan suyun ve usul usul tükenen zamanın.

Unutma diyorum ama sen anla, anlat bizim de yaşamak istediğimizi onlara.

İnanca sahip olmak, insan olmanın şartı.

Dünyanın en uzun hüznü yağıyor. Yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne.

Hayatı yorumlamak değil yaptığımız Sürekli bir hüzün yağmurunda ıslanmak belki!

Hadi tut ellerimden, gök gibi, ölü gibi, yalnızım.

Yaslan göğsüme sevdiğim. Benim gönlüm gök gibidir, açık deniz gibidir. Pas tutmaz benim içim, yeryüzü gibidir. Toprak gibidir.

Duy beni ve dinle, denizler boğuşuyor içimde.

Hep yarınları bekledi bu insanlar, geldiğini hiçbir zaman fark etmediler.

Yalnız imkânsızlığı mı anlatır bir bulut. Yağmaya hazır bekliyorsa gökyüzünde.

Alınlar görmüşüm ki vatanımın coğrafyasıdır, Her kırışığı sorulacak bir hesabı, Her çizgisi tarihten bir yaprağı anlatır.

Müslüman yürekler bilirim daha. Kızdı mı cehennem kesilir sevdi mi cennet.