Kolpa Sözler

Şimdi sana çay söylesem onu da soğutursun.

Ben senle toprağa giderim diyenleri çok gördüm. Ben öyle diyenleri toprağa hep yalnız gömdüm.

Tespih olmuşsun güzelim; herkesin elinde şak şaklardasın.

Gidişine illa bir isim konulacaksa, mal kaybı diyelim.

Gökyüzü; bazen ciğerime doluyor.

Kuru sıkıymış anladım bizim tüm hikayemiz. Öldürmedi bu mudur en kuvvetli darben.

İnsanlar vardır sevginin en yücesine layıktır! İnsanlar vardır sevginin en yücesini versen de aşağılıktır.

Senin sesin güzeldir, hadi bize iki çay söyle.

Kendini benim yerime koy diyeceğim de bu kadar şerefi bünyen kaldırmaz.

Yalnızlığına iyi bak sahip çık, kaç kişinin emeği var onda kim bilir.

İşim düşmedikçe kendime bile uğramıyorum. Sen de kimsin!

İnsanlar böyledir. Bazıları yalan olur, bazıları yılan. Çok nadir şu dünyada adam gibi kalan.

Bu gece kurduğun hayallerine, âmin olmaya geldim.

Yaşasak mı ölsek mi, karar vermek zor.

Koşa koşa gelsen bile, yıldızları gökten indirsen de dikkat et sen kendine, iyi bak mutluyum böyle.

Dertler nereden gelirse gelsin, neyse ki çayın demi var, hayatın gamına inat.

Sen istediğin kadar kalbimi kır; bende gözyaşı tükenmez güzelim!

Avucumun içi kadar yüreği olmayan adamlarda kolum kadar dilin olması onların artısı olsun ben eksilerimle sarhoşum.

Unutma ki insanlar hiçbir zaman değişmez, sadece yalan söylemenin yeni bir yolunu bulurlar.

Aşk kız arkadaşının dudağından öpmek kadar ucuzsa bende o aşkı satacak kadar şerefsizim.

Bazen sevda o kadar acıdır ki; öve öve bitiremediğiniz aşkınızı, gün gelir söve söve bitirirsiniz!

Satmadık dostumuzu, bildik hasmımızı, kapatmadık eskilerden kalmış yaralarımızı, akıtırız kardeş uğruna kanımızı. Bilsinler ki krallar ölmeden bırakmaz tacını.

Karanlık beni hapsediyor… Hepsi gerçeği görmem için… Ama gerçek olan tek şey ölüm… Ve o beni çağırıyor.

Fırtına ne kadar sert eserse essin, kayadan alıp götüreceği sadece tozudur.

Öyle masum durduğuma kanma sakın şafak karanlık olsa da “firarım” yakın.

Kaçan, giden balonlara el sallayın, nasıl olsa havaları sönünce geri inecekler!

Biz sevgide, aşkta hep gelmeyenleri bekledik, sonra sigaramızı yakıp kaçak çayımızı demledik.

Ben en azından katilimi tanıyorum. Fakat sen bir gün sevilmediğin bir yürekte, kim vurduya gideceksin.

Biz kaybetmeye ilkokulda silgi ile başladık, sen neyin kafasındasın.

Alttan aldık yeteri kadar, bundan sonra herkes ederi kadar!

O kadar kızın arasında gözün benim hatunuma kayarsa, ben de o zaman sana kayarım adamım.

Eğer isteklerin için savaşmıyorsan, kaybettiklerin için ağlama.

Altın gibi kalbin olsa neye yarar, ayarın düşük olduktan sonra.

Bir sevdiğim olsun istiyorum; öyle bir sevsin ki beni, içime çektiğim sigaramın dumanını bile kıskanacak kadar sevsin.

Yüreklerde ünlem akılarda soru işaretiyim anlayana çok anlamayana az gelirim.

Şaire sormuşlar; gidene mi küfür etmeli, kalıp bekleyene mi? Şair durur mu, yapıştırmış cevabı; ikisini de salla, çay var mı çay.

Bilirsin sevgili yârim ben beceremem yaşamayı. Bir damla su olsam, gider rakıya damlarım.

Bedeninin değil, aşkının, sevginin talibi olmuştum sadece.

Evet anladık biliyoruz zaten, tipinizin gideri var ama karakterinizin ederi yok!

Kış gelince hemen tutacak el ararsınız, ben anamın bol limonlu mercimeğiyle mutluyum.

Sen bakma bize güzelim kimine göre adam, kimine göre yalanız. Rahat olun siz, biz adamına göre adamız.

Belki sihirbaz değildik ama bizde çok şeyimizi kaybettik.

Senin dünyaya baktığın pencere kirliyse, benim çiçeklerim sana çamur görünür.

Sofular haram demişler, bu aşkın şarabına. Ben doldurur ben içerim, günah benim kime ne!

Seni unutmak mı? Ey sevgili içimdeki yangın sönüyor artık! Nasıl da kül oluyorsun bir bilsen, bir görsen.

Laf dalaşına girme kapak olursun, uğraşma etiket olursun, adam ol belki yanımda yer bulursun!