Koray Avcı Sözleri

Her yazdığımı sana dinletirdim. Bilmezdim ben nerde ne koyulacak. Virgülle noktayı hep sevgili zannederdim. Biri kaybolurken öteki yok olacak.

İnsan derdine kadar koyarmış rakıyı. Afiyet olsun.

Öyle bir aşk ki bendeki; ne söylesen başımın üstüne koyuyorum.

Mutluluğuna engel oluyorsam eğer, hiçbir zaman tanımadın say beni.

Küfür sevmezdim ben ama babam öğretti sayıp savurmayı. O da sevmezdi zaten hayırsız olmazdı evladı.

Anason kokuyor bıyıklarımın kenarları. Sigara izmaritine kadar bitiyor. Dostlar konuşurken aklım dudaklarına takılıyor. Hayıflanıyorum dertte değil ama özlüyorum rakıdan sonra suyumu yudumlarken gizli saklı gözlerini.

Avuç içlerinden öptüğün bir kadını, unutmak pekte kolay olmuyor.

Giden gider sel olur. En kötüsü de sen olur, sensiz olur. En beteri de sessiz olur.

Sen bana geç geldin, ben sana erken.

Sonra bir şarkı çalar ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlarsın.

O beni bitirdi, ben ise onun için hayatımı.

Biri var aklımda, darmadağın özlediğim.

Aklına geleyim sebepsiz, nedensiz. Beni hatırla ve gülümse. Sonra pişman ol ve pişman oluşun hiçbir işe yaramasın.

Kalbi güzel olanın, gözünden yaş eksik olmazmış.

Sktir et geçer dediğim, hiçbir şey geçmedi.

Güldüğün fotoğraflar beni de gülümsetiyor, bilesin.

Kurduğum hayalleri anlatırım. Anlatır, inan diye gözlerine bakarım. İnanmazsın… Ulan hepsi gerçek olur, sen inanmadığını bile hatırlamazsın.

Düşme öyle aklıma. Sen bana gelince, ben kendime gelemiyorum.

Ne de güzel olurdu, ayrılık olmasaydı. Alma geldiğinde, gözlerim dolmasaydı.

Biraz sevmek diye bir şey yok. Ya öleceksin aşkından ya da vazgeçeceksin.

Varla yok arasında yaşanır bazı aşklar. Gel demeye hayat izin vermez, git demeye kalbin.

Yoruluyor insan işte. Nasıl yorulmasın? Geçiyor işte günler bir şey demeden. Gün geçiyorsa işte, ömür geçmesinde ne yapsın.

Saçınızın ucu kırılsa, kendine dert edecek adamları sevin. Merhamet, bir adama yakışan en güzel şeydir.

Kocaman bir çukur kazdı içimde. Kazmasız, küreksiz.

Korkunç bir sancı değil mi? Özleyip de sarılamamak.

Şimdiye kadar Leyla olduk. Mecnun olmaya zerre niyeti olmayanlara. Artık sıra Piraye olmakta. Hani aşkından ölmüş de yine de dönmemiş Nazım’a…

Öyle ya; türkü gibiydi saçların, türkü gibiydi gözlerin.

Erkek dediğin yürekli olmalı. Kendini seven bir kadını üzmekten ödü patlayacak kadar da korkak.

Hava çok soğuk bu günlerde ama üşümüyorum merak etme. Aşkının ateşi olmasa da yokluğunun yangını var içimde.

Bir gün beni aramanı istiyorum. Öyle telefonla değil, şefkatim ara mesela, kokumu ara, sevgimi ara.

Kadın karnına koca bir dünya sığdırdı. Siz dünyanıza bir kadın sığdıramadınız.

Benim can yarımı sar gülüm. Çünkü derin bir nefes ki; aşk sana benzer.

Birini unutmak için başkasını kullanmayın.

Hep senli hayaller kurdum, hepsi üzerime yıkıldı.

Sana gelesim var bu aralar. Bir sevesim var ki sorma gitsin. Nedenlerim var sana dair, nedensiz sebeplerim. Ne bileyim işte sensizken bile seninleyim.

Küs müyüz deyişine barıştığım insanlar var benim.

Aramızda kalsın, bu aralar kendimden başka kimsem yok.

Bazen bir kahve yudumlayıp bir şarkı açarsın. Susarsın ve o şarkı senin söylemek istediğin her şeyi söyler.

Koray Avcı diye bir adam yapmışlar; sen susuyorsun o anlatıyor her şeyi.

Çalma kemençem dertli zaten yüreğim yara. Böyle ayrılık olmaz hep mi bu bahtım kara.

Belki de hasret kalmak yaşamaktan daha özeldir. Bize yanlış öğretmiş olmasınlar?

Her şey bir gün bitecek; giydiğin en güzel elbiseler bile seni unutup gidecek. Hatta gördüğün binlerce gözler kaybolup göçecek. Tek bir şey kalacak yastığının üstünde. Söylediğin şarkılar.

Öpmeye korkardım yanaklarından. Ya utanırdım yüz çevirirse diye. Utanmasın diye şarkılar söylerdim gerdanına sessizce. Ondandır omuzlarımdan düşen düşünceler. O yüzden söylüyorum ya şarkıların arasında şiirler.

Ben; hayırlısı buymuş, dediğim sürece, hiçbir önemi yok. Yolumdan çıkanların da solumdan çıkanların da.

Tutuşsun gün yansın geceler, vaktimiz varken.

Ve bir gün herkes anlar sevdiğinin kıymetini. Ama gidince, ama bitince, ama ölünce. Kısaca; iş işten geçince.

Misafir olarak geldi sanmıştım hüzün gönlüme. Meğer ev sahibi olacakmış bütün ömrüme.

Bazı kadınların tarifi zordur. Sadece seversin. Gülüşünü, bakışını, dokunuşunu. Kimdir diye sorarlar; dinleyen âşık olmasın diye anlatamazsın!

Eskiden sadece kışlar soğuktu. Şimdi ise, insanlar soğuk, yürekler soğuk.

Yaşamla ölmek arası sana şiir yazmak. Yazarken ölmek, okurken yaşamak.

Belki bir daha senin gibi bir aşka rastlamayacağım ama sende benim gibi bir yüreğe düşmeyeceksin.

Sendeki gülüş Ankara’ya deniz, İzmir’e kar getirir.