Öfke Sözleri

Sabırlı insanın öfkesinden sakınınız.

Eğer bundan sonra pişman olup geleceksen, yanında bir metre zincir getir. Çünkü bundan sonra ancak kapımdaki köpek olursun.

İnsanın taşıyacağı en ağır yük, kindir.

Benim gönlüme girebilmek suya yazı yazmaya benzer ve sen bunu becerdin. Benim gönlümden çıkmak gece doğan güneşe benzer, sen de bu gece güneşin doğuşunu bekle.

Yüzüne her güleni mahrem-i esrar etme Var ise düşmanına kinini izhar etme.

Ben her zaman âmin der susarım. Dua’m belli, duyan belli…

İstersem çaresini, istemezsem bahanesini bulurum sıkıntı yok.

Bir anlık öfke, her şeyi yok eder.

Sakın geceyi bahane edip gelme düşlerime! Nasıl olsa namus borcun yok yüreğime. Çünkü hiç değmedi ömrün ömrüme!

En kuvvetliniz, hiddet anında nefsine hâkim olanınız ve en yumuşağınız da kudreti yeterken affedeninizdir.

Her zaman kalbimin en üst köşesinde sevgi duygularımla başbaşaydın. Şimdi de kalbimin en üstündesin, ama nefret duygularımlasın, nefretimsin.

Öfkenin sonuçlarının zararları, sebeplerinden daha fazladır.

Profesyonel bir fotoğraf makinasına ihtiyacım var. Bu aralar bu kadar ikiyüzlüleri çekemiyorum.

Bir insana başkaları yanında verilen öğüt, öğüt değil, hakarettir.

Benim hayrım var aynım yok. Kaygım var ama kaybım yok. Sana saygım var ama artık tahammülüm yok!

Biliyorum. Ben cennet olsam, sen cehenneme gidersin bir inat uğruna.

Allah’a sığın; şahs-ı halimin gazabından Zira yumuşak huylu atın, çiftesi pektir.

Aynaya baktığımda gözlerimdeki ışıltının sen olduğunu fark ettim. Beni terk edip de gittiğin an gözümde değerin kalmadı. Yaşanmış hatıraları unutamazsın!

Şu hayatta giden bir şeyin geri dönmesini beklemeyin. Unutmayın, gidip de gelen tek şey çişinizdir.

Bazıları iyi bir küfrü hak etmek için o kadar çok emek veriyor ki, ‘Emeklerine saygı duyuyorum!’ ve Emeklerini karşılıksız bırakmıyorum.

Para için bedelli askerlik getiren bu devlet, tecavüzcüler için de İDAM getirsin.

Nasıl yaşarsan öyle ölürsün. Öyle bir yaşa ki Rabbim, kulum senden razıyım desin.

Kızgınlık, insanın lambasını söndüren bir rüzgârdır.

Bir kişi Allah’tan başka kimseye ihtiyacı olmadığına inanırsa; Allah da onu başkasına muhtaç etmez.

Arada bir düşmüş taklidi yapacaksın ki, kahpeleri öğreneceksin.

Basit yaşayın. Cömertçe sevin. Dürüstçe konuşun ve her gün dua edin. Her şeyin nasıl düzeleceğini göreceksiniz.

Üzülmedim gittiğine. Hoşça falan da kalma. Takıl, düş başına bir şey gelsin.

Özür dileme sakın benden. Affetmek büyüklükse eğer boş ver, ben küçük kalayım.

Kitap gibi kadınları, imlâsı bozuk adamlar okuyamaz.

Arkamdan konuşmayın, kıçım size cevap veremez. Konuşmak istiyorsanız, mikrofon önde emrinize amade…

Anlamayanlar için dilim, sevmeyenler için yüreğimi yordum.

Ne sen engin bir deniz ne de ben kırık bir tekne, yapayalnız dünyanda başka birini bekle. Sadece acıyorum. Sana değil yerime geçene.

Cüzdanın değil, yüreğin büyük olsun arkadaş.

Çakma insanlara gönül verirsen eğer orijinal acılar yaşarsın.

Hiçbir şey yaşanmaya değmezmiş demiştim, yanılmışım. Her şey yaşanmaya değermiş de sen hiçbir şeye değmezmişsin.

“Adam gibi” sevmenin yasaklandığı bir yerde ne kadar çok seversen o kadar acı çekersin.

Öfkenin öncesi, delilik; sonu pişmanlıktır.

Benimle birlikte yürüme cesareti olmayanlar, ayağıma dolaşmasınlar yeter.

Her çiçeğin boynunu büken bir mevsim, Her insanı hayata küstüren bir vicdansız vardır.

İnsan yaşadıkça anlıyor ki; kendi kayığını kendin çekmezsen bir yerlere gidemiyorsun.

Suskunluğum asaletimden falan değil, Valla bıktım artık laf anlatmaktan.

Tıp ne kadar ilerler ise ilerlesin, AR damarındaki çatlağı tedavi edemez.

Ve bir gün kalem diyecek ki bu kadar yazdığın yeter artık çiz gitsin.

İçinizde fırtınalar koparken dışarıya günlük güneşlik havası veriyorsunuz ya, yapmayın! Bırakın hak edenler fırtınadan nasibini alsın!

Telefonun ne kadar akıllı olursa olsun; Karşındaki geri zekâlı olunca laf anlatamıyorsun.

Öfke çaresizlik ve yalnızlığın kamuflajıdır.

Kaderine damlasın her bir gözyaşın, daralsın yüreğin olmasın yarın, ismimi her anışında acısın canın, ölene dek bana muhtaç kalasın.

Senden sonra kim canımı yakarsa, ahım sana. Sen gitmeseydin onlar gelmeyecekti!

Atacak kemiğin varsa, seni sevmeyen köpek bile kuyruk sallar.

Yenilmesi gereken ilk düşmanlar, öfke ile umutsuzluktur.

Öfkeliyken konuş; göreceksin ki olacağın en güzel konuşmayı yapacaksın.

Dış görünüşe aldanmayın. Adam görünüp ibneliğin kitabını yazmış bi dünya yavşak var.

Yoluma çıkan dilenci olsan! Ömrümü SANA sadaka diye verirdim.

Hangi limana demir attıysak, götü başı oynadı martıların.

Hiddete (öfkeye) şiddetle karşılık vermek, baruta ateşle gitmek gibidir.

Bana darbe vuranı ben harbe sokarım.

Seni öyle görmezden gelirim ki sen bile varlığından şüphe edersin.

Hiddet ekilen yerden, pişmanlık biçilir.

Susarım, susarım bir gün gelir öyle bi konuşurum ki ne cevap verebilirsin ne de bir daha kendine gelebilirsin!

Zorluklara karşı kızmak; onu yenemeyeceğinizi anlamak demektir.

Ne başıma taç, nede gözlerime yaş ederim. Sevgimin değerini bilmeyeni sevgiye muhtaç ederim.

Bir gün bana çaresizce geleceksin. Af dileyip, köpekler gibi pişmanım, affet diyeceksin. Ama geldiğin kapıdan kovulacaksın, ALÇAK!

Zulüm Azrail olsa da hep Hakk’ı tutacağım. Mukaddes, davalarda ölüm bile güzeldir.