Ukala Sözler

Üç gram beyni üç adet de beyim hücresi var. Onu da bana laf sokmaya çalışırken öldürüyor. Yapma kuzum tasarruf et biraz.

Bir gecede yıkıldım oyun bitti serseri gönül kor ateşte yakıldım sevdam gitti serseri gönülsen sevmeyi bilmedin artık yetti serseri gönül faydasız ne yapsan da giden gitti serseri gönül.

Yaradan’a sitem etme günahkâr olursun her güzele gönül verme isyankâr olursun.

Cevap yazmasın ukala olursun, yazarsın g.tü başı ayrı oynar. Ben ukala olmayı tercih ediyorum, kimsenin g.t baş ayarıyla uğraşamam.

Keşke veteriner olsaydım, seni daha iyi anlardım.

Sofular haram demişler, bu aşkın şarabına. Ben doldurur ben içerim, günah benim kime ne!

İdam mahkûmunun söz hakkı vardır, bari son arzumu sor da öyle git, arının çiçekte göz hakkı vardır, bir Buse için dur da öyle git.

Ya benim yanıma geldiğin gün gibi olursun ya da geldiğin gün gibi kaybolursun.

Dalımızı kıranın ağacını kökünden sökeriz.

Derdi olanın derdini dinleriz, dert çıkaranın derdi oluruz.

Fazla naz aşık usandırırmış bilmem gönlüm nasıl dayanmış belli ki deli gibi yanmış serseri serseri gönlüm.

Yalnızlığına iyi bak sahip çık, kaç kişinin emeği var onda kim bilir.

Biz üç kişiydik; ben, keyfim ve kâhyası. Kâhya işi bıraktı, keyfim evden kaçtı. Ama biz hala üç kişiyiz. Ben, tepem ve tası…

Kaçan, giden balonlara el sallayın, nasıl olsa havaları sönünce geri inecekler!

Kimsenin ne yaşadığını ya da ne yaşattığını bilemezsiniz. O yüzden aptal ön yargılarınızı g. sokun.

Duy beni kalleş karanlık duy beni ey yalnızlık. Sabahı bir gelin türkü çığıracak kaval sesiyle, toylar kurulacak günün ilk güneşiyle ve yürekler tutuşacak, yürekler yanacak aşk ateşiyle.

Ne demiştim? Benim sözlere inancım yok, ama sağlam inanmış gibi yaparım.

Evet, anladık biliyoruz zaten, tipinizin gideri var ama karakterinizin ederi yok!

Meşhurdur benim kafası güzel sevmelerim, sen yeter ki gidiyorum de bileti ben keserim!

Ben biraz deli biraz serseri her yanlış, her askım gibi. Ben biraz deli biraz serseri zalimliğim kaçmadı ki. Ben biraz deli biraz serseri, takmadan kimseleri, yaşarım aşkımı içimde.

Gece midir insanı hüzünlendiren, yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen? Gece midir seni bana düşündüren yoksa ben miyim seni düşünmek için geceyi bekleyen?

Birileri arkamdan atıp tutuyorsa hiç bozmam moralimi. Bilirim ki çok sağlam koymuşum.

Biz serseri delikanlıyız aksamları çorbamızı içeriz sabahları hayat derdine düşeriz.

Yaşasak mı ölsek mi, karar vermek zor.

Utanırım, söyleyemem yaşadığım yalnızlığı, kelimeler yetmiyor ki, bu mu sevda dedikleri.

Seni öyle cümleye sokarım ki “şerefsizim“ kelimesinde gizli özne olursun.

Biz serseriyiz delikanlı takılır kral gibi sever severken saygıda kusur yapmayız.

Ben öyle bir zerreyim ki, bütün aleme isyan etmişim! Havaya, toprağa isyan etmişim! Ateşe, suya isyan etmişim! Altı yöne isyan etmişim! Beş duyuya isyan etmişim! Mevlâna

Yerime koyduklarının bir gün sana koyması dileğiyle eyvallah.

Seni unutmak mı? Ey sevgili içimdeki yangın sönüyor artık! Nasıl da kül oluyorsun bir bilsen, bir görsen.

Siz benim tellerime hangi notadan vuruyorsanız; ben o makamdan çalıp söylerim! Sıkıntı yok!

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar!

Sen istediğin kadar kalbimi kır; bende gözyaşı tükenmez güzelim!

Hani senin varlığın “Fifi” yokluğun da “Tın” ya. Benim varlığım “OLAY”, yokluğum “KOYAR”!

Aldanma hayatın cilvelerine her şey bahane görünüşüm serseri ama gönlüm şahane.

Ne bir selam geldi, ne haber senden, unuttun sen beni yıllardan beri. Sakın aynı şeyi bekleme benden, ben hala aşığım, hala serseri.

Dilden sevmesini bilmeyiz bazıları gibi değiliz sevdik mi yürekten ölümüne severiz farkımız tarzımız.

Mademki hatırı yok bunca senenin, namı namert olsun geri dönenin.

Senin için savaşırdım ama verimsiz toprakları fethetmeye gerek yok.

Delilik öyle kolay olmuyor. Ben yıllarımı verdim.