Whatsapp Yazıları

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Sana nasıl davrandığımı sorgulama. Hepsinin mimarı sensin.

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır.

Ve bazen de; seninle konuşmak iyi geldi, diyebileceğin birisi olmalı.

İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde, gözümden de, gönlümden de düşen düşene.

Biz kimseyi yarı yolda bırakmadık onlar müsait bir yerde indiler…

Âlem kaşar olmuş tost yapan yok.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu… Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Her tercih bir vazgeçiştir.

Giderek daha çok seviyorum seni demişti. O yüzden gitti demek ki.

Galiba ben bu aşkta iyi halden müebbet yedim.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Her şey senin için…

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Sahra çölü kadar büyük bir kalbim var gel kuma boğul!

Lafın bile gelişi var, sen hala neredesin?

Şirinleri mavi sanırdım görmeden önce seni…

Sessizliği dinle, söyleyecek çok şeyi var.

Şimdi söyle hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

“Gitmek” sadece bir eylemdir. “Unutmak” ise kocaman bir devrim…

Sen bana gel desen ben kavimler göçüyüm.

Üzülme ne olur, bugünler dün olur.

Gökyüzünde bir yıldız olsaydım ilk sana kayardım.

Oluruna bıraktım seni; olmazların bende kaldı.

Hadi simit satanı anladım, kestane satanı da. Peki ya dost satan, o da mı ekmek parası?

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Koyamadım hayatımı bir biçime, koyayım böyle hayatın içine.

Gözlerimin rengi standart ama bakışlarım adamına göre değişiyor.

Yanıltmasın seni melek bakışlar bazılarını şeytan bile ayakta alkışlar.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Her insan huzur verir, kimileri gelince kimileri gidince.

Kötü bir işin en gizli şahidi vicdandır.

Gök kuşağım kirlendi renklerinle yıkar mısın?

Seni sevmek ibadetim ama sevemem cenabetim.

Keşke bazı insanlar için ‘imalat hatası var, geri topluyoruz’ deseler.

Mutlak değer içindeki X gibiyim.

Olduğu kadar, olmadığı kader…

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum “son durak” seninkisi “müsait bir yer”di.

Peşimden gelme ben de kayboldum.

Hadi takas edelim bir şeylerimizi. Mesela gülüşünden ver ömrümden al.