Belalı Sözler

Ben herkese değer verdim. Kimi beni yok saydı, kimi kendini bir bok sandı.

Başka biri olmaya çalışmak, kendini harcamaktır. Kurt Cobain

Hiç bir aşka yemin etmeyecek kadar yorgun artık kalbim.

Rahmetin kapısı her an açık. Senin kapın açık mı? Sen ona bak!

Hayatı öyle bir yaşa ki hayat seni kıskansın. Öyle bir sev ki ölüm sana acısın. Öyle bir dost ol ki dost un olmayanlar utansın.

Vurursunuz eyvallah da, ölmezsem “Sıkıntı büyük!”

İyi hissettiren insanlar bağımlılık yapar.

Benim için insanlar ikiye ayrılır sevdiklerim ve diğerleri sevdiğim insanlarda ikiye ayrılır çok sev diklerim ve diğerleri çok sevdiğim insanlarda ikiye ayrılır. Sen ve diğerleri.

Bana attığın kazıkları saklıyorum. Döndüğümde oturacak yerin olsun diye!

Ne kolumda kelepçe ne yanımda gardiyan ne gönlümde zulüm ne ensemde ölüm gün yalnızca sen olacaksın gülüm.

Senin yerinden oynatamayacağın taşlar var yeğen ama benim yok!

Bazı kızlar özledim diyemez. Oturup saatlerce ağlar.

Beni de götür yanında. Sorarlarsa başımın belası dersin!

Gözlerimi her kapattığımda, onu görebiliyorum.

Geri isteyecek kadar çocuk, bir kez daha affetmeyecek kadar olgunum.

Her ağladığında gözlerinden akan her damlanın kalbimi vuran kursun olduğunu düşün, ağlarken çok ağlamada o kursunlar beni öldürmesin.

Sevmek bir cay gibi sevilmekse şeker bizim gibi garibanlar çayı şekersiz içer.

Fazla nazik olma mezarına çiçek yollarım bu durumda.

Ben sana liman olurum diyen adamın, denizinde boğuldum ben.

Dayanağı Allah olan birisini, nasıl yıkabilirsin ki?

Geceyi gündüz ettiğimiz insanlarla iki çift laf edemez olduk.

Bu saatten sonra sende fırtınalar bile kopsa; bende yaprak kımıldamaz.

Lafımla bu alemi titretirim şeklimle herkese önünü ilikletirim.

O gidince, artık başka sevdalara dua etmeye yüzünde olmaz.

Ne kadar sevmedim deseler de ben o diyenlerin eski aşklarıyım ben yine de gün gelir herkesin aklında sabahlarım!

Kim derse “geçer” diye. Ona geçsin bu acı.

Ya tam severim ya da tek kalemde silerim tarihi ben yazdım tarihten de ben silerim.

Acılarımı bile tatlandırıyor aşkın. Yıkıma terk edilmiş kalemin bütün hücrelerine sürülmüş iksir gibisin.

Sen olmazsan bir başkası olur, hayat kısa ama seçenekler çok.

Ama fazlada üzülme hayat bitiyor bir gün.

Hayat diyorum, ne garip. Birinin gözden çıkardığı, bir başkasının yaşamına sebep olabiliyor.

Belalı bir kalbim var sevdiğim senin için atar bu kalbim dilberim, psikopat olsak da bu alemde seni seçti gözlerim, serseri gibi sevdim seni kendim bildim güzelim.

Bir gün beni boynu eğik görürseniz bilin ki yere düşen birini kaldırmak için boynumu eğmişimdir.

Yanımda bir kişilik yer var. Sende o kişilik varsa buyur gel!

Yakında sana uçmayı öğreteceğim şimdilik yürümeyle başla sonra uçuşa geçeceksin.

Bize bir mutluluk resmi çektirmedi hayat, ya elimizde kelepçe ya da karşımızda silah.

Aklımı kaybetmekten değil de bulmaktan çok korkuyorum.

Güvenme insanların vefasına; bugün överler, yarın söverler.

Varlığınla başlayan bir günün yokluğunla bitmesine alışamadım aklımda olduğunun yarısı kadar yanımda olsaydın hiç sensiz kalmazdım.

Geç kalınmış gibi değil de, artık gerek kalmamış gibi.

Kara kara kaşlar kömürdü gözler. Nasıl desem ben yetmez sözler. Onu görünce titrer dizler bozan yazarsa alem dinler.

Giden gitmiş, hüznü ayaklandırmak boşuna.

Sen benden ayrılmaya karar verecek kadar küçüldüysen, ben senin uğrunda ölümü göze alacak kadar büyüdüm demektir.

Servetini kaybeden çok zarar eder. Arkadaşını kaybeden daha çok zarar eder. Fakat cesaretini kaybeden her şeyini kaybetmiş demektir.