Kırgınlık Mesajları

Az önce oturma odasından mutfağa geçtim. Dönerken salona da bir göz attım. Eğlenceden öleceğim, çılgınlık diz boyu.

Ben kimseyi kırmadan yaşamaya, herkesin gönlünü hoş etmeye çalışırken hep kırıldım.

Artık kopardığın papatyalara sorarsın ‘Hani sevecekti! ‘diye.

Sadece ben değil, hayallerim de sana kırgın.

Kıskanılmaktan rahatsız olan birini hiç sevmeyin. Ne demek kıskanılmaktan rahatsız oluyor, sevilmekten de rahatsız olur o. Değer bilmez mal.

Bir süre sonra anladım ki; vazgeçilmez olan sen değilsin. Vazgeçmeyi bilmeyen benim.

Hadi elindeki bardağı yere at. Sonra özür dile. Onu kırmak istemediğini ve onunla tekrar su içmek istediğini söyle. Komik değil mi?

O da o kadar doğru bir seçim değilmiş demek ki. Boş ver be dostum.

Ey can! Kimseyi kırma, sözden ağırı yoktur. Beden çok yükü kaldırır ama gönül her sözü kaldıramaz. Mevlâna

Kendime tüm yalanlarım tükendi! Yeni yalanım ol, tut elimden kandır beni.

Ne kadar iyileşirse iyileşsin bir kere kırılınca bir daha ki sefere sakınıyor insan kendisini.

Birçok kişinin hayaliyken, senin gerçeğin olabilirdim.

Bazen kırılsam da susuyorum, Kırmaktan korktuğum için… Mevla kalbi kırık eylesin de Kalp kıran eylemesin.

Bir zamanlar yüzümdeki tebessümün sebebiydin oysa şimdi gözyaşlarımın.

Bilirsin; kimsenin hakkı kalmaz kimsede. Ne bir milim ileri ne bir milim geri, tam beni kırdığın yerden kırarlar seni.

Kızgınlık çok gürültülüdür, oysa kırgınlık ne kadar sessiz.

Kırdıysa sessiz kal. Sessizliğinden kırıldığını anlamıyorsa onsuz kal.

Hıçkıra hıçkıra ağlattın ya beni ölsem de unutmam seni.

Oysa ne çok şey var sana diyemediğim, suskunluğumda.

Şimdi sen hangi yüzyıldasın sevgili? Ya erkenden gelip ölüyorum yine ya da geç kalıp yetişemiyorum sana.

Ben zamansız girdim hayatına, sense zamanla çıktın hayatımdan. Aramızdaki fark buydu sadece.

Güvensiz kalplerimizi karakteri bozuk insanlara borçluyuz.

Eğilmedik, bükülmedik ama çok kırıldık.

Ve bazen kırılıyor insan saç uçlarına kadar.

Dokunma bana öyle çok kırıldım ki her kelimem bir yerini kesebilir.

Hani derler ya; insan sevdiğine hiç kırılır mı diye? Aslında insan en çok sevdiğine kırılır!

Çiçekler rüzgârın şiddeti ile kızlar erkeklerin ihaneti ile sorarlar.

Ücretsiz olmasına rağmen sevmesini beceremeyen insanlar var ne yazık ki.

Belki de susmak, gerçeği anlatmanın tek yoluydu!

Ve her şey bir gün biter. İnsan en başta bunu kabullenirse daha sonrasından güçlü olabiliyor.

Birini gerçekten sevdin mi; Yaşı, ne kadar uzakta olduğu, boyu, kilosu sadece lanet birer sayıdır.

Kırılmış bir kalp; yanmış kül olmuş evin, cepte kalan anahtarlarına benzer.

Değmiyor bazen, uğruna yorulduklarımız. Nazım Hikmet

Benimle konuştun, benimle gülümsedin. Şimdi bunları bu kadar çabuk unutabiliyor olmandan nefret ediyorum.

Halimi hatırımı sorma iyiyim buralarda. Biraz hatırım kaldı gitmelere, biraz da halim yok artık seni sevmelere.

İnsanlara güvenmek mi bir daha? Şeytanın cennete girme ihtimali kadar az ve morgdan bir ceset alıp kalp masajı yapmak kadar saçma.

Kırıldım bir kere sana, kolay olmayacak benim için biliyorum ama baktığın ayna gibi kırdın beni bir daha aynı olmayacak gibi.

Dal kırıldığı yerden, insan de kırıldığı kalpten koparmış.

Eğer gerçekten önemseniyorsan, bir şekilde seninle ilgilenmenin bir yolunu bulur. Bahanelerle falan uğraşmaz.

Gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım. Can Yücel

Üşüyorduk, canımızı yakan insanlara bir daha sarıldık.

Öfke, kızgınlık gelip geçiyor da kırgınlık hiçbir yere sığmıyor.

Ben sadece sevmeyi biliyorum, unutmayı öğrenemedim.

Yeniden sevmeni istiyorum anladın mı yokmuşum gibi yeniden istemeni!

Bir hayal uğruna bin hayal kırıklığına uğradım. En sonunda öğrendi kalbim, kırıldığı halde atabilmeyi.

Ağladıktan sonra gider aynaya bakarsın, aslında olanlara değil de haline üzülürsün.

Sadece gelecekteki mutluluğumuzun hayalini kurarken gerçekten mutlu oluruz.

Kızgınlığım geçer de kırgınlığıma çare bulamadım.

Sessizliğin duyulur bomboş odamda, dokunsalar ağlarım.

Yazıyorum, çünkü içimde susturamadığım bir ses var içimde.